YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/13329
KARAR NO : 2023/10350
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Şantaj
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak davanın düşmesine dair
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli ve 2011/6149 Soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2012 tarihli ve 2012/529 Esas, 2012/754 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci ve birinci fıkrası,43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; bu karar 04.12.2012 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içinde 14.03.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan verilen Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 24.02.2015 tarihli ve 2014/203 Esas, 2015/26 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine ihbarda bulunulması üzerine hüküm açıklanmıştır.
3. Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/296 Esas, 2022/434 Karar sayılı kararının sanığın istinaf başvurusu üzerine … Bölge Adliye Mahkemesinin 06.09.2022 tarihli ve 2022/2191 Esas, 2022/2017 Karar sayılı kararı ile “Sanık … hakkında yerel mahkemece şantaj suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının TCK 66/1-e ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşmesine,” biçiminde hüküm kurulmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri;
1.Verilen cezanın haksızlığına
2. Atılı suçu işlemediğine
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın suç tarihi olan 19.10.2011 tarihinde, katılanın ikametine gittiği, “Senin çakır Ahmet’le ilişkin olduğunu biliyorum, seni eşine söyleyeceğim, söylememi istemiyorsan tren yoluna gel ” şeklinde kapısının önüne bıraktığı, katılanın söz konusu notu yırttığı, sanığın ertesi gün olan 20.10.2011 tarihinde tekrardan katılanın ikametine gittiği ve Adli Emanetin 2012/38 sırasında kayıtlı bulunan “Dünkü uyarımı dikkate almadın bende kocana söylücem yada tren yoluna gel konuşalım bekliyorum” şeklindeki notu yazarak ikametinin önüne bıraktığı anlaşılmıştır.
2. Katılan aşamalarda değişmeyen beyanlarda bulunmuştur.
3. Sanığın tevilli ikrar içeren savunmaları bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Zamanaşımının son kesme nedenini oluşturan sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı tarih olan 18.04.2012 tarihine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, ve 67/son maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihine kadar geçen durma süresi de dikkate alındığı halde hükümden önce gerçekleştiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince verilen davanın düşmesine dair kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2022/2191 Esas, 2022/2017 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.