YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14623
KARAR NO : 2023/2462
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/1143 Esas, 2016/372 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 15 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.09.2020 tarihli ve 2020/7178 Esas, 2020/11856 Karar sayılı kararı ile, “adil yargılanma hakkı ve hak arama hürriyetinin kısıtlanması, eksik kovuşturma” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/434 Esas, 2022/437 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri, sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeye, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay günü mağdura ele geçirilemeyen tabanca ile ateş ettiği, mağdurun hayati tehlike geçirmeyecek, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyen femur parçalı kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

2. Adli raporlar, sanığın inkara yönelen savunmaları, katılanın beyanları, teşhis tutanağı, olay yeri inceleme raporu, basit krokisi, uzmanlık raprıları, nüfus kayıt örneği, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait belgeler dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun hazırlık beyanını doğrular nitelikteki teşhis tutanağı ve adli tıp raporları ile saptandığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Ancak;

Sanığın üzerine atılı suçu silahla işlediğinden bahisle artırım yapılırken, uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) yerine (a) bendi olarak gösterilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2020/434 Esas, 2022/437 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının “a” bendinin “e” olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.