YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/357
KARAR NO : 2023/2845
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında Rize Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.02.2010 tarihli iddianamesi ile; sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama, sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçuna teşebbüs, resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

B. Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında;
1. Resmi belgede sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,
2. Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan beş kez 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
C. Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarih ve 2021/13858 Esas, 2022/6007 Karar sayılı kararı ile Citibank South Dakota’ya karşı sahte kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, Finansbank A.Ş. ve Yapı Kredi Bankası’na karşı sahte banka ve kredi kartlarının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin ise ”Suça konu katılan Yapı Kredi Bankası A.Ş’ye ait 4506…..1755, 5408……8881, 4506…..1755 no’lu kartlar ile suçtan zarar gören Finansbank A.Ş’ye ait 4022…2080, 4356…..5866 no’lu kartlarla ilgili olarak; sanığın sahte olarak kopyalandığı tespit edilen bu banka veya kredi kartlarıyla gerek kart bilgileri gerekse fiziken kartların kullanılması suretiyle farklı tarihlerde alışveriş gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında katılan ve suçtan zarar gören banka sayısınca 245/3, 43/1. maddeleri uyarınca ceza tayini gerektiği gözetilmeden sanık hakkında ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı” olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
D. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında;
1. Yapı Kredi Bankası’na yönelik zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına,
2. Finansbank’a yönelik zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık müdafiinin temyiz istekleri;
1. Sanığın atılı suçları işlemediğine,
2. Kararın dosyaya ve hukuka aykırı olduğuna ve diğer re’sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.
B. Sanığın temyiz istekleri;
1. Mükerrer yargılama ve cezaya maruz kaldığına,
2. Eylemin 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğuna,
3. İddianamede yer verilmemesine rağmen ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna,
4. Aleyhe temyiz olmadığı halde bozma ilamından sonra kurulan hükümde bozma ilamından önce kurulan hükümde hükmedilen hapis ve adli para cezasından daha fazla hapis ve adli para cezasına hükmedilmesinin yasaya aykırı olduğuna,
5. Eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanık …’ın sahte olarak kopyalandığı tespit edilen katılan Yapı Kredi Bankası A.Ş ile suçtan zarar gören Finansbank A.Ş’ye ait banka veya kredi kartlarını farklı tarihlerde alış veriş yapmak suretiyle kullandığı iddiasına ilişkindir.
2. Müşteki …, Yapı Kredi Bankasından aldığı kredi kartının bilgisi dışında kopyalanarak kullanıldığını bankanın kendisini araması üzerini öğrendiğini, kredi kartının kullanımından kaynaklanan zararın banka tarafından karşılandığını beyan etmiştir.
3. Mağdur …, Yapı Kredi Bankasından aldığı kredi katının kaybolmadığını fakat 2.000,00 TL ve 7.000,00 TL civarında harcama yapıldığını, bankaya itiraz ettiğini, harcamaların kim tarafından ne şekilde yapıldığını bilmediğini, zararı olmadığını beyan etmiştir.
4. Katılan …, internet sitesi üzerinden kredi kartı ve havale yolu ile satış yaptığını, müştekilerin internet sitesi üzerinden bilgisayar sipariş ettiklerini, ürünü kargo ile yolladığını, aynı kişilerin hemen akabinde başka bir sipariş vermesi nedeni ile durumdan şüphelendiğini, durumdan polisi haberdar ettiğini, 2. siparişin kolisini boş göndererek failin yakalanmasını sağladığını, 2.000,00 TL tutarındaki zararının karşılanmadığını beyan etmiştir.
5. Sanık … savunmasında; atılı suçu işlemediğini, suç tarihinde yurt dışında olduğunu, diğer sanıkları tanımadığını, eksik araştırma ile karar verildiğini, lehine delillerin toplanmadığını, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğunu, zararın miktarının bildirilmesi halinde gidermek istediğini beyan etmiştir.
6. Temyiz dışı sanık … savunmasında; sanık …’ı köylüsü olması nedeni ile tanıdığını, sanık …’a borç verdiğini, sanık …’ın üzerinde 15-20 adet kredi kartı gördüğünü, sanık …’ın kendisine çalıştığı şirketin verdiğini söylediğini, sanık …’ın kendisine Akbank’a ait … adına düzenlenmiş kredi kartı ile … adına düzenlenmiş nufüs cüzdanını vererek kredi kartını nüfus cüzdanı ile kullanabileceğini söylediğini, sanık …’ın İstanbul’a döndükten sonra kendisini arayarak … adına gelecek kargoyu almasını istediğini, kargoyu aldıktan sonra polisler tarafından yakalandığını, polislere yardımcı olmak amacı ile sanık …’ı arayıp gönderilen kargoyu aldığını ve kargoyu Rize Ses firması ile birlikte İstanbulda Harem otogarına gönderdiğini söylediğini daha sonra yine Karakoldayken sanık …’ın kendisini aradığını, Harem otogarına geçemeyeceğini, kargoyu Esenler otogarından alacağını beyan ettiğini bildirmiştir.
7. Temyiz dışı … savunmasında; sanık …’ı tanıdığını, Rize’den …’ın ailesinin otobüsle gönderdiği kargoyu almak için Esenler otogarına gittiklerini, sanık …’ın aracı park edecek yer bulamadığı için kendisinden kargoyu almasını istediğini, kargoyu aldığında kolluk güçlerinin …’ı sorduklarını, arabayı park edip geleceğini söylediği fakat …’ın gelmediğini, Tayland ülkesinde kredi kartı ile ilgili bir suçlamadan ceza aldığını beyan etmiştir.
8. Yapı ve Kredi Bankasına ait 4506….1755 no.lu kredi kartının 11.06.2006 tarihinde internet üzerinden Sivas Ticaret Merkezinden yapılan 2.490,04 TL bedelli işlemde kullanıldığı, harcamaya itiraz olduğu için işlemin iptal edildiği belirtilmiştir.
9. Sivas Ticaret Merkezi isimli iş yerine verilen ikinci siparişte kullanılan 4022….2080 no.lu kredi kartının Finansbank’a ait olduğu, kartın sahte olarak oluşturulduğu, bankaca kart alışveriş için denendiğinde ilgili iş yerine bilgi verildiği, ayrıca bu kart ile 11.06.2006 tarihinde 763,28 TL, 19.06.2006 tarihinde ayrı ayrı 384,00 ve 150,00 TL bedelli işlemlerin gerçekleştirildiği belirtilmiştir.

10. Sivas Ticaret Merkezi isimli iş yerine verilen ikinci siparişte kullanılmak istenen ancak iş yeri tarafından sahtecilik olduğunun anlaşılması ile kullanılmayan 5400…..8881 no.lu kredi kartının Yapı ve Kredi Bankasına ait olduğu, kartın 29.06.2006 tarihinde kart hamili ile mutabık kalınarak kullanıma kapatıldığı, bu kart ile ayrıca 16.06.2006 tarihinde 997,93 TL, 21.06.2006 tarihinde 30,00 TL, 25.06.2006 tarihinde 766,10 TL olmak üzere işlemler yapıldığı belirtilmiştir.
11. Finansbanka ait 4356….5866 no.lu kredi kartının www…..com.tr isimli internet adresinde 24.06.2006 tarihinde yapılan 3.222,45 TL bedelli ve İDO’dan yapılan 20,00 TL bedelli alışverişlerde kullanıldığı, alışverişlere ilişkin harcama itirazlarının olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık müdafiinin 1 No’lu Temyiz Sebebi ve Sanığın 2 No’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık …’ın Yapı ve Kredi Bankasına ait 4506….1755 no.lu kredi kartının 11.06.2006 tarihinde internet üzerinden Sivas Ticaret Merkezinden yapılan 2.490,04 TL bedelli işlemde kullandığı, sanık …’ın Sivas Ticaret Merkezi isimli iş yerine verilen ikinci siparişte kullandığı 4022….2080 no.lu kredi kartının Finansbank’a ait kartın sahte olarak oluşturulduğu, bankaca kart alışveriş için denendiğinde ilgili iş yerine bilgi verildiği, ayrıca sanık …’ın bu kart ile 11.06.2006 tarihinde 763,28 TL, 19.06.2006 tarihinde ayrı ayrı 384,00 ve 150,00 TL bedelli işlemleri gerçekleştirdiği, sanık …’ın Sivas Ticaret Merkezi isimli iş yerine verilen ikinci siparişte kullanılmak istediği ancak iş yeri tarafından sahtecilik olduğunun anlaşılması ile kullanılmadığı Yapı ve Kredi Bankasına ait 5400…..8881 no.lu kredi kartı ile sanık …’ın ayrıca 16.06.2006 tarihinde 997,93 TL, 21.06.2006 tarihinde 30,00 TL, 25.06.2006 tarihinde 766,10 TL bedelli işlemleri gerçekleştirdiği, sanık …’ın Finansbanka ait 4356….5866 no.lu kredi kartını www…..com.tr isimli internet adresinde 24.06.2006 tarihinde yapılan 3.222,45 TL bedelli ve İDO’dan yapılan 20,00 TL bedelli alışverişlerde kullanıldığı, bankaların cevabi yazıları, temyiz dışı sanıklar … ve …’in ikrarları, temyiz dışı sanıkların beyanlarının birbirlerini doğrulaması ve Yargıtay bozma ilamı ile sabit olması karşısında sanık müdafiinin 1 no’lu temyiz sebebi ile sanığın 2 no’lu temyiz sebebi yerinde görülmeyerek sanığın sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmıştır.
B. Sanığın 1 No’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
UYAP sisteminde yapılan sorgulama neticesinde, yargılamaya konu olaydaki suç tarihleri ve iddianame tarihi ile sanığın temyiz dilekçesinde yargılandığını belirttiği dosyalardaki suç tarihleri ve iddianame tarihlerinin farklı olduğu, hukuki kesintiyi oluşturan işbu dosyaya ilişkin düzenlenen iddianamenin düzenlenme tarihi olan 24.02.2010 tarihi de dikkate alındığında hukuki ve fiili kesintinin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanığın 1 no’lu temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
C. Sanığın 3 No’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.04.2022 tarih ve 2021/13858 Esas, 2022/6007 Karar sayılı ilamında sanık hakkında katılan ve suçtan zarar gören banka sayısınca 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tayini gerektiği gözetilmeden sanık hakkında ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı bulunduğunun belirtilmiş olması ve bozma ilamının da sanığa okunarak diyeceklerinin sorulmuş olması karşısında sanığın iddianamede yer verilmemesine rağmen ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanmasının yasaya aykırı olduğuna dair 3 no’lu temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

D. Sanığın 4 No’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli kararı ile sanığın sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan beş kez 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, temyiz incelemesi neticesinde Citibank South Dakota’ya karşı sahte kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, Yapı Kredi Bankası ve Finansbank yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerinin, katılan ve suçtan zarar gören banka sayısınca 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tayini gerektiği gözetilmeden sanık hakkında ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle fazla ceza tayini nedeni ile bozulmasına karar verildiği, bozma ilamından sonra yapılan yargılamada sanık hakkında Yapı Kredi Bankası ve Finansbank’a yönelik zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından iki kez 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün bölünmezliği ilkesi ve sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı mahkumiyet hükümlerinin süreleri de dikkate alındığında bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonucunda sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmediğinin anlaşılması karşısında sanığın 4 no’lu temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
E. Sanık Müdafiinin 2 no.lu Temyiz Sebebi ve Sanığın 5 no’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2022 tarihli kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde karar verildi.