YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4897
KARAR NO : 2023/2999
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Çocuk Suçları Bürosunun, 25.03.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile 31 inci maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2016 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca neticeten belirlenen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezalarının, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2020/1835 Esas, 2021/16303 Karar sayılı kararı ile, ”…Suça sürüklenen çocukların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini, olay tarihinde çocuk yaşta olan mağdura karşı gerçekleştirmelerine rağmen, haklarında TCK’nın 109/3-f maddesinin uygulanmaması, bu kabule göre suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı suçu silahla, birden fazla kişi ile birlikte ve çocuğa karşı işlemeleri karşısında, TCK’nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun’un 109/3-a-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca neticeten belirlenen 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezalarının, aynı Kanun’un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteği,
1. Aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine,
2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; suça sürüklenen çocukların, görüşme bahanesiyle çağırdıkları mağduru, içerisine sigara sakladıklarını belirttikleri inşaat halindeki binaya götürdükten sonra, ellerini ve ayaklarını koli bandı ile bağlayarak, darp etmelerine ve olaydan sonra arkadaşı tanık T.’nin yanına bırakmalarına ilişkindir.
2. Olaydan sonra kolluk tarafından 31.01.2015 tarihli yer gösterme tutanağı düzenlenmiştir.
3. 31.01.2015 tarihli CD izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
4. İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 17.02.2015 tarihli raporda, mağdurdaki mevcut yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası, aynı maddenin üçüncü fıkrası gereği bir kat arttırıldığı sırada, hapis cezasının 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak belirlenmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Mahkemece bozma öncesi kurulan 03.02.2016 tarihli kararın, duruşma savcısı … tarafından suça sürüklenen çocuklar aleyhine temyiz edildiği ve adı geçen Cumhuriyet savcısı tarafından temyizden feragat edildiğine ilişkin bir dilekçenin dosyaya sunulmadığı görülmekle, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir.
2. Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların mahkûmiyetlerine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli kararında, suça sürüklenen çocuklar müdafii tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, vaki temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi.