YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7805
KARAR NO : 2023/1525
KARAR TARİHİ : 08.05.2023
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı vekili 29.12.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; “Müvekkilinin edimin ifasına fesat karıştırma, kamu kurumu ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından 22.11.2011 günü gözaltına alındığını, 25.11.2011 tarihinde tutuklandığını, 25.11.2012 tarihinde tahliye edildiğini, yapılan yargılama neticesinde beraat ettiğini, beraat kararının 12.10.2017 tarihinde kesinleştiğini, müvekkilin haksız yere gözaltında ve tutuklu kaldığı süre için 50.000 TL maddi ve 150.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini” talep etmiştir.
2. Davalı vekili 30.01.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; “davanın husumet, hak düşürücü süre ve yetki nedeniyle usulden reddi gerektiğini, tazminat talebinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu, talep edilen tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, davanın reddi gerektiğini” beyan etmiştir.
3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.11.2018 tarihli ve 2018/41 Esas 2018/601 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/4550 E. 2019/3563 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.10.2021 tarihli, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı ve vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir.
III. DAVA KONUSU
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; davacının 22.11.2011 tarihinde gözaltında kaldığı, yargılandığı … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas sayılı dosyadan beraat ettiği ve beraat kararının da 12.10.2017 tarihinde kesinleştiği ve davanın da 29.12.2017 tarihinde süresinde açıldığı anlaşılmıştır. Maddi tazminat talebi ile ilgili olarak 31.07.2018 tarihli bilirkişi raporunda haksız koruma tedbiri nedeniyle tespit olunan maddi kazanç kaybı tespiti değerlendirilerek, 3.137,28 TL maddi tazminatın takdiri gerektiğinin mütalaa edildiği, mahkememizce bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğundan bu rapora itibar edilerek maddi tazminata hükmedilmiş olup, davacının manevi tazminat talebinin ise, davacının dosyaya yansıyan sosyal ve ekonomik durumu, özgürlüğünden yoksun kalması nedeni ile uğradığı manevi zarar, gözetim altında kaldığı süre içinde duyduğu ızdırap ve üzüntü, gözaltında ve kapalı mekanda kalması nedeni ile yaşadığı kısıtlı yaşam, takdir edilecek tazminatın zenginleşme-fakirleşme aracı olmaması hususları dikkate alınarak gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği günler için beher günü 80 TL olmak üzere 5.120 TL manevi tazminatın, dava dilekçesindeki talep gereği gözaltı tarihi olan 22.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden CMK’nın 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Tazminat talebinin dayanağı olan … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas – 2017/22 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kamu kurumu ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından 22.11.2011 – 25.01.2012 tarihleri arasında 2 ay 3 gün gözaltı/tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.10.2017 tarihinde kesinleştiği, gözaltı/tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmıştır.
1. Davacı ve vekilinin maddi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacının tutuklandığı dönem içerisindeki maddi zararının dosya kapsamında yer alan maaş bordrosu esas alınarak net ücret üzerinden hesaplanan miktarın maddi tazminat kapsamında davacıya ödenmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Davacı ve vekilinin manevi tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltı süresi, tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespit edildiği anlaşıldığından davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiş olup, açıklanan nedenle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/4550 E. 2019/3563 Karar sayılı kararında davacı ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.