Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/70 E. 2023/2649 K. 04.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/70
KARAR NO : 2023/2649
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/794 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/794 Esas, 2016/167 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/6452 Esas, 2021/8054 Karar sayılı kararı ile “yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması, tekerrüre esas alınan mahkumiyet kararındaki suçun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle bu husus araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması” nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/523 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (son) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/523 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararına sanığın itirazı üzerine … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2022 tarihli ve 2022/441 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası, ayrıca 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereği birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
Beraat kararı verilmesi gerektiğinden bahisle sübuta,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdur resmi nikahlı evli olup, mağdurun artık bir işte çalışmak istemediğini söylemesi üzerine alkollü olan sanığın mağduru beden yolu ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, mağdur beyanı, sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. Bozma öncesi aldırılan 12.10.2015 tarihli adli rapor ile bozma sonrası aldırılan 03.02.2022 tarihli adli rapor dosyada mevcuttur.

4. İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılanın adli raporuna yansıyan yaralanması dikkate alındığında belirlenen temel cezanın yerinde olduğu, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan bir eyleme rastlanmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/523 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.05.2023 tarihinde karar verildi.