YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3235
KARAR NO : 2023/3123
KARAR TARİHİ : 10.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Şeferlikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, katılanın işlettiği kasap dükkanında at ve eşek eti satıldığına yönelik ihbarda bulunması üzerine, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan denetim sonucu etlerin kalite standartlarına uygun olduğunun tespit edilmesinden dolayı sanığın iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Dosya kapsamında, 23.11.2015 tarihli ihbar ve şikayet yazısı, denetim sonucuna ilişkin 20.01.2016 tarihli yazı, 20.11.2012 tarihli Sağlık Kurulu Raporu mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.
Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve dosya kapsamına göre, sanığın, katılanın işlettiği kasap dükkanında at ve eşek eti satıldığına yönelik ihbarda bulunması üzerine, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan denetim sonucu etlerin kalite standartlarına uygun olduğunun tespit edildiği, iddialarının maddi vaka ve somut olgulara dayanmadığı, sanığın, işlemediğini bildiği halde hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını sağlamak amacıyla katılana hukuka aykırı fiiller isnat etmek suretiyle şikayette bulunduğu anlaşıldığından, unsurları oluşan atılı iftira suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Yukarıdaki kabule göre de; dosya kapsamında yer alan Sağlık Kurulu Raporu ve sanığın akıl hastası olduğuna yönelik beyanları karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi kapsamında suçun işlendiği tarihte akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşeklüllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekmektedir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şereflikoçhisar 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2016 tarihli kararında Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.05.2023 tarihinde karar verildi.