YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8717
KARAR NO : 2023/3226
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat

Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı tespit edilerek inceleme yapılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden Maliye Hazinesi vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin

ikinci fıkrası 53 üncü maddeleri ve 3091 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçu ve 3091 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan dava açıldığı sanık hakkında iki men kararı verildiği, her iki suç için dava açıldığı her iki suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında 3091 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan dava açılmış ise de hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçtan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.04.2015 tarihli ilk savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
1. Köy merasına tecavüz suçundan açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü’nün davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli kararına yönelik katılan … vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.