YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1356
KARAR NO : 2023/2790
KARAR TARİHİ : 23.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/443 E., 2022/526 K.
MALEN SORUMLU : …
KATILANLAR : …, Gümrük İdaresi
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, Gümrük İdaresi vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, Kısmi bozma
Gümrük İdaresi Vekili Yönünden
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de … olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.
O Yer Cumhuriyet Savcısı Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2011 tarihli, 2010/629 Esas, 2011/279 Karar sayılı kararı ile sanık …’nun 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracın iadesine karar verilmiştir.
2.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2011 tarihli ve 2010/629 Esas, 2011/279 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26.09.2013 tarihli ve 2012/17426 Esas, 2013/18706 Karar sayılı kararı ile ”nakil aracı ile ilgili olarak eksik araştırma ile karar verilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanığa kamu zararının tespit edilerek bildirilmesinin gerekmesi, suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli ve 2013/887 Esas, 2014/67 Karar sayılı kararı ile sanık …’nun 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracın iadesine karar verilmiştir.
4.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2014 tarihli ve 2013/887 Esas, 2014/67 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26.09.2017 tarihli ve 2015/8620 Esas, 2017/6762 Karar sayılı kararı ile ”uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmemesi ve sair hüküm hataları” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5.Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli ve 2014/443 Esas, 2022/526 Karar sayılı kararı ile sanık …’nun 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, taksitlendirmeye, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracın iadesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; zamanaşımını kesen son işlem olan 29.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Kolluk görevlilerince oluşturulan uygulama noktasında durdurulan sanığın sevk ve idaresindeki malen sorumlu … adına kayıtlı 56 AU … plaka sayılı otomobilde, Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinin 07.09.2010 tarihli ve 2010/575 Değişik İş sayılı önleme araması kararı ile yapılan aramada 563 karton
kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Kanun ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de … olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin hükmü temyize hakkı bulunmadığı, mahkemece kamu davasına katılmasına karar verilmiş olmasının da hükmü temyize hak vermeyeceği anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.01.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1.Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli ve 2014/443 Esas, 2022/526 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2022 tarihli ve 2014/443 Esas, 2022/526 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, 56 AU 018 plaka sayılı nakil aracının sahibine iadesine, üzerindeki tedbir şerhinin kaldırılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.03.2023 tarihinde karar verildi.