Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/7697 E. 2023/63 K. 11.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7697
KARAR NO : 2023/63
KARAR TARİHİ : 11.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/145 E., 2015/138 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/145 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 ncı maddesinin birinci fıkrası 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, belgenin aldatma kabiliyetini haiz olmadığına, tekerrüre esas sabıkası bulunmadığına ve seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin isabetli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Başka bir suçtan hakkında yakalama kararı bulunan sanığın yakalanması amacıyla evine gidildiğinde sanık tarafından üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak başka birine ait kimlik bilgileri ile düzenlenmiş nüfus cüzdanı ibraz edilmiştir.
2. Kriminal rapora göre, nüfus cüzdanının ön yüzündeki onay makamına ait soğuk mühür izinin belge üzerinde olmasına karşın fotoğraf üzerinde olmadığı, fotoğraf hanesinde bulunan mevcut fotoğrafın bulunduğu bölüme uygunluk arz etmediği, aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirlenmiştir.
3. Mahkemece belge üzerinde yapılan gözlemde; soğuk mühür izinin kimlik üzerinde bulunduğu ancak fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin nüfus cüzdanının ışığa tutulduğunda görüldüğü, fotoğrafın ise çerçeveye düzenli bir şekilde yerleştirildiği, ilk bakışta sahteciliğin belli olmadığı, aldatma kabiliyetinin bulunduğu belirtilmiştir.
4. Sanık suçunu ikrar etmiştir.
5. Mahkemece, suça konu belgenin aldatıcılık niteliği olduğu kabul edilerek sübut bulan suçtan mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Dosyada mevcut olan suça konu nüfus cüzdanı aslı üzerinde heyetçe yapılan gözlemde; fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunmadığı ve fotoğrafın sonradan yapıştırıldığının anlaşılması karşısında, suça konu belgenin mevcut haliyle aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı, bu nedenle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2. Adli Emanete kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı TCK’nın 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,
3. Yargılama gideri olarak hesaplanan miktarın CMK’nın 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrası 6352 sayılı Kanun’un 100 üncü maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL’nin altında olması nedeniyle hazineye yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,
4. 5237 sayılı TCK’nın 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Nedenleriyle, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2015 tarihli ve 2014/145 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2023 tarihinde karar verildi.