Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/30778 E. 2023/991 K. 09.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30778
KARAR NO : 2023/991
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık ve katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Katılan sanık müdafiinin temyizinin sanık … ve katılan sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarıyla sınırlı olduğu belirlenerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık … ve katılan sanık … hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık müdafiinin temyizinin, katılan sanık …’nin, sanık …’a yönelik bir hakaret eyleminin bulunmadığı, dinlenen tanık …’nin aşamalardaki anlatımlarının bu hususu ortaya koyduğu, katılan sanık … hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği halde ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin usul ve Yasa’ya aykırı olduğu, katılan sanığın hakaret ettiğinin sabit olmadığı, varsayım olarak Mahkemece hükümde böyle bir kabulün belirtilmesinin hukuka aykırı olduğu, diğer sanık … hakkında da bu varsayım nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği, ancak sanık …’un olay sırasında hakarete uğradığına dair dosyada hiçbir delil bulunmadığı, bu nedenlerle ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde katılan sanık … ile sanık …’in aralarında araç satışından kaynaklanan borç ve alacak meselesi nedeniyle tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında katılan sanık …’nin, sanık …’a “senin a**a koyarım, ananı avradını si***m.” dediği, sanık …’un da, katılan sanık …’ye hitaben “evini de si**m paranı da si***m.” dediği şeklinde iddia olunan olayda, Yerel Mahkemece her iki tarafın karşılıklı birbirlerine yönelik hakarette bulunduğunun anlaşılması, hakaret eyleminin olayın oluş biçimine göre öncelikle hangi sanık tarafından gerçekleştirildiği veya yüklenen suça ilişkin eylemin hangi sanığın sebep olduğunun saptanamaması karşısında, hakaret suçuna ilişkin eylemin sanıklar lehine değerlendirilerek karşılıklı hakaret niteliğinde gerçekleştiği kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
İncelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ve sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; tarafların aşamalardaki tutarlı anlatımlarıyla her iki sanığın karşılıklı birbirlerine yönelik hakarette bulunduğunun anlaşılması, dinlenen tanık …’nin ise katılan sanık …’nin yanında çalışıyor olması nedeniyle tarafsız beyanda bulunamayacağının değerlendirilmesi, hakaret eyleminin olayın oluş biçimine göre öncelikle hangi sanık tarafından gerçekleştirildiği tespit edilememesi karşısında, Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.02.2023 tarihinde karar verildi.