YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/9371
KARAR NO : 2009/5043
KARAR TARİHİ : 28.05.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Asıl ve birleşen dava 6183 Sayılı Kanun’un 79. maddesine istinaden açılan menfi tespit istemine ilişkindir.
Davacı banka vekili, davalı …’nün 17.10.2005 tarihinde müvekkili bankanın … Şubesi’ne gönderdiği haciz bildirilerinde dava dışı … Müzik Ltd.ile şirket ortaklarının vergi borcu nedeni ile şubedeki hak ve alacaklarına haciz konulmasını istediğini, bankanın sehven haciz bildirilerine cevap vermediğini, oysa haciz bildirisinin gönderildiği tarih itibari ile dava dışı borçluların bankada hak ve alacağı bulunmadığı gibi bankaya borçları olduğunu belirterek bankanın borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ispat külfetinin davacıda olup, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucunda dava dışı borçlu şirket ve ortaklarının haciz bildirim tarihi itibari ile bankada hak ve alacaklarının bulunmadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davalı vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik temyiz istemine gelince; davacı, davalının 6183 Sayılı Kanun’un 79. maddesi uyarınca gönderdiği haciz bildirilerine yasal sürede cevap vermeyerek bu davanın açılmasına sebep olduğundan davalının yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmayıp, hükmün bu gerekçe ile bozulması gerekmekte ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının asıl dava yönünden başlayan paragrafın “c” ve “d” bentleri ile birleşen dava yönünden başlayan paragrafın “c” ve “d” bentlerinin karardan çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.