YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6753
KARAR NO : 2023/4432
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nüfuz ticareti
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05/06/2012 tarihli ve 616-218; 13/12/2011 tarihli ve 237-259; 16/12/2008 tarihli ve 144-234; 23/09/1974 tarihli ve 227-408 ile 16/04/1973 tarihli ve 213-345 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, eski hale iade talebiyle birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde inceleme ve karar verme görevi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup, sanığın 24/05/2016 havale tarihli dilekçesinin içeriği itibarıyla eski hale getirme ve temyiz talebi niteliğinde olduğu anlaşıldığından, İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin sanığın eski hale iade ve temyiz talebinin reddine dair 27/05/2016 tarihli ek Kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda; sanığın yokluğunda verilen 07/04/2015 tarihli kararın, sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği bilinen en son adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak bu adreste tanınmadığından bahisle tebliğ edilemeden 04/05/2015 tarihinde iade edildiği, sanığın adresini bildirme yükümlülüğü bulunduğu halde yeni adresini mahkemeye bildirmediği, mernis adresi bulunmadığı gibi yapılan emniyet araştırmasında sanığın adresine ulaşılamaması üzerine ilanen tebligat da yapıldığının anlaşılması karşısında; CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre içerisinde hükmü temyiz etmediği anlaşıldığından ve eski hale getirme nedenleri de yerinde görülmediğinden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE 05/04/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.