Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2022/8621 E. 2023/1246 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/8621
KARAR NO : 2023/1246
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Şikayetçi borçlu, dava dilekçesinde; haciz konulan taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu iddia ederek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; borçlunun icra takibinde 2013 ve 2015 yıllarında konulan haczilerden haberdar olduğunu, süresinde şikayet hakkını kullanmadığını, taşınmaz üzerinde … Bankasının ipoteği olduğunu, borçlunun meskeniyet iddiasının dinlenemeyeceğini iddia ederek şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarıyla taşınmazın değerinin 155.000,00 TL olduğu ve 135.000,00 TL’ye haline münasip mesken alınabileceğinin tespit edildiği gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulüne, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 135.000,00 TL bedelin borçluya ödenmesine, artan miktarın hak sahiplerine ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; emsal alınan evin internet ilanlarından bulunduğunu, inşaat malzemelerine gelen zamlardan sonra bu rakamlara ev bulmanın mümkün olmadığını, alternatif olarak sunulan yerlerin eşi ve kendisi için hastane, çarşı ve merkeze uzaklığı göz önüne alındığında haline münasip ev olarak kabul edilemeyeceğini iddia ederek kararın kaldırılmasını talep etti.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının sosyal ve ekonomik durumu itibari ile hükme esas alınmaya elverişli ve yeterli olduğu kanaatine varılan 07.09.2021 tarihli ek bilirkişi raporunda, taşınmazın toplam değerinin 155.000 TL olduğu, davacının daha mütevazi semtlerde haline münasip bir evi 135.000 TL bedel ile satın alabileceğinin tespit edildiği ve resen dikkate alınması gereken herhangi bir kamu düzenine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Şikayetçi temyiz dilekçesinde; taşınmazın satılarak haline münasip ev alınmasının bu günkü şartlarda mümkün olmadığını, bilirkişinin Mayıs 2021 tarihli ilanlara göre haline münasip ev için hesaplama yaptığını, ikamet ettiği taşınmazın haline münasip meskeni olduğunu iddia etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık konusu, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 16. ve 82/1-12. maddesi

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.