YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8295
KARAR NO : 2023/787
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 23.11.2015 tarihli ve 2015/31358 soruşturma numaralı iddianame ile, suç tarihi olan 19.07.2015 günü gece saat 01.00 sıralarında sanık …’ın mağdurun evine geldiği, kapıdakinin sanık olduğunu gören mağdurun kapıyı açmak istemediği ancak sanığın ısrarla kapıyı çalması nedeniyle açmak zorunda kaldığı ve sanığın içeriye girdiği, aralarında çıkan tartışma sırasında mağdurun sanığa gitmesini söylediği, ancak gitmemekte ısrar ettiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 116/4 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, suçlamayı kabul etmediğine ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay günü 19.07.2015 gece saat 01.00 sıralarında sanığın mağdurun evine geldiği, kapıdakinin sanık … olduğunu gören şikayetçinin kapıyı açmak istemediği ancak sanığın ısrarla kapıyı çalması nedeniyle açmak zorunda kaldığı ve sanığın içeriye girmesi üzerine aralarında tartışma çıktığı tespit edilmiştir.
2.Mağdur; olay tarihi öncesi sanık ile birlikteliği olduğunu, olay öncesi kendisiyle bir meseleden dolayı tartıştıklarını, telefon edip eve gelmek istediğini söylediğini, kendisinin gelmemesini söylemesine rağmen gece 22.00 – 23.00 civarlarında eve geldiğini, sanığın bu şekilde bulunduğu kata gelip evin ziline bastığını, önce kapıyı açmadığını, kendisine gitmesini söylediğini, gitmemekte ısrar edince apartmana rezil olmamak için kapıyı açmak zorunda kaldığını, bu şekilde içeriye girdiğini, kendisiyle tartıştığını, sanığa evi terk etmesini söylemesine rağmen ısrarla evi terk etmediğini, sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği tespit edilmiştir.
3.Soruşturma aşamasında mağdura sanık ile uzlaşmak isteyip istemediğinin tespiti amacıyla “Tebligat elinize ulaştıktan itibaren en geç üç gün içinde teklifi yapan Cumhuriyet Başsavcılığına kararınızı bildirmediğiniz takdirde, teklifi reddedilmiş sayılacaksınız.” ihtarlı uzlaştırma teklifi yapılmış, mağdur “Şahsıma yapılan uzlaşma teklifini inceleyip üç gün içinde beyanda bulunmak istiyorum.” demiş ancak herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Bu sebeple uzlaşma teklifini kabul etmemiş sayıldığı tespit edilmiştir.
4.Sanığın saat 22.00 civarlarında …’ın bulunduğu eve gittiğini, kapıyı açtığını, içeri girmek için herhangi bir zorlamada bulunmadığını, eve girdiğinde mağdurun boynunda ve vücudunda morluklar gördüğünü, kendisini aldattığını düşünerek ”Senin Allah belanı versin” deyip evden çıkmak istediğini, kapıyı kilitleyip kendisini evden bırakmadığını, karşılıklı olarak birbirlerine bağırdıklarını beyan ettiği tespit edilmiştir.

5.Mağdura ait doktor raporunda vücudunda yaralanmalar olduğu belirlenmiştir.
6… Aile Mahkemesinin 20.07.2015 karar tarihli ve 2015/323 Değişik iş nolu kararı ile 6284 sayılı Kanun kapsamında mağdura yönelik tedbir kararı alınmasına hükmedilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10.maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, bu husus dışında yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/771 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.