YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7628
KARAR NO : 2023/483
KARAR TARİHİ : 13.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. (…) Cumhuriyet Başsavcılığının 21.12.2015 tarihli ve 2015/46097 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılanın depo kapağı kilitli olan … plakalı kamyonetinin depo kapağı kilidini kırmak suretiyle içinden 300 litre mazot çaldığından bahisle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 53/1, 151/1, 53/1. maddeleri uyarınca dava açılmıştır.
2…. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/26 E., 2016/368 K. sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h ve 53. maddesi uyarınca 6 yıl, mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun’un 151/1 ve 53. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz istemi 08.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde “Mahkemenizin yukarıda yazılı esas sayılı dosyasından verilen kararı Yargıtay ilgili Ceza Dairesi Başkanlığına sunulmak üzere temyiz edeceğim.” şeklindedir.
III. OLAY, OLGULAR ve GEREKÇE
1.5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
2. Olay tarihi olan 13.12.2015’te gündüz vakti sayılan saat 07.00 sıralarında katılana ait park halindeki …, … ve … plakalı araçların yanından geçen tanık …’in daha önce hiç görmediği sanığı … plakalı kamyonun deposuna hortum takmış olarak görünce şoför olabileceğini düşündüğü; ancak yine de durumu katılana mesajla bildirdiği, tanığı gören sanık …’ın aracına binip gittiği ve aynı gece … plakalı araçta yakalandığı ve her üç kamyonun kilitli olan depo kapaklarının kırılıp, … plakalı kamyonun deposundan ayrıca 300 litre mazotun çekildiği anlaşılmıştır. Sanık her ne kadar aşamalarda suçu işlemediğini olay tarihinde sadece yolun karşı tarafındaki yoldan geçtiğini savunsa da 13.12.2015 tarihli Olay ve Yakalama Tutanağına göre yakalandığı … plakalı araçta yoğun mazot kokusunun bulunduğunun ve aralarında husumet olduğu iddiası da bulunmayan tanık tarafından net olarak tespit edildiğinin anlaşılması karşısında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ve 13.12.2015 tarihli Olay ve Yakalama Tutanağı da dosya içerisine alınmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … … Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/26 E., 2016/368 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.