YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16029
KARAR NO : 2023/801
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının , 28.01.2010 tarihli ve 2008/39264 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık … ve temyiz dışı sanık …’in, olay günü gece sayılan saat 19.00-19.40 sıralarında, şikâyetçiye ait işyerinin kapı kilidini kırarak içeri girdikleri, 3 adet bilgisayar, araç kontak anahtarı ve işyerinin önünde park halde duran aracını çaldıkları iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d., 143., 116/4., 58. maddeleri uyarınca hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2009/1142 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1., 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2015 tarihli ve 2009/1142 Esas, 2015/119 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli ve 2019/4052 Esas, 2019/16318 Karar sayılı kararı ile “Suçta kullanılan aracı, sahte plaka ile kullanan sanıkların bu aracı satın aldıklarına dair herhangi bir savunmaları bulunmadığı nazara alınarak eylemlerinin hırsızlık olarak değerlendirilmesi gerektiği..” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine … Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2019/863 Esas, 2021/544 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 143., 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4., 119/1-c, 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. … Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2019/863 Esas, 2021/544 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/3727 Esas, 2022/12515 Karar sayılı kararı ile “Mahkemenin 13.03.2015 tarihli ve 2009/1142 E. ve 2015/119 K. sayılı kararında sanığın 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine ve bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.10.2019 tarihli ve 2019/4052 E. ve 2019/16318 K. sayılı bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma öncesindeki kararın sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, bu kez 3 yıl 10 ay 20 gün hapis ve 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle CMUK’nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Bozma üzerine … Asliye Ceza mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d, 143., 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, aynı Kanun’un 116/4., 119/1-c, 62., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ancak 5271 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ve 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası üzerinden çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, temyiz dışı sanık … ile birlikte, 02.12.2008 tarihinde, gece sayılan saat 19.00-19.40 sıralarında, şikâyetçi …’e ait işyerine kapı kilidini kırarak girdiği, 3 adet bilgisayar, araç kontak anahtarı ve park halde duran aracı çaldıkları, çaldıkları araçla 27.01.2009 tarihinde, karşıdan karşıya geçmekte olan diğer şikâyetçi …’nın kol çantasını çaldıkları anlaşılmış, araç içerisinde bulunan eldiven üzerinde yaptırılan moleküler genetik incelemede, sanık …’nun DNA örneği tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
… Asliye Ceza mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/470 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.