YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10003
KARAR NO : 2023/1355
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2014 tarihli ve 2011/535 Esas, 2014/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.03.2014 tarihli ve 2011/535 Esas, 2014/143 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 30.11.2017 tarihli ve 2017/23453 Esas, 2017/25482 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra, yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine … Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2018 tarihli ve 2018/69 Esas, 2018/1119 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.
4. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2019/319 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, uzlaşma işlemi yapılmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın, 0507 (…) (..) (..) nolu cep telefonu ile katılanın yetkilisi olduğu şirketi arayıp, kendisini … İnşaat Limited Şirketi yetkilisi … olarak tanıtıp, elektrik malzemesi siparişi verdiği ve sipariş ettiği ürünlerin … ilçesine teslim edildiği sırada parasını ödeyeceğini belirttiği, katılanın da istenilen malları çalışanları M.A. ve M.Ş. ile birlikte … ilçesine gönderdiği, aracı yolda karşılayan bir kişinin malları yolun kenarına indirtip, bedelinin daha ilerideki bir noktada ödeneceğini belirterek adı geçen çalışanları kalabalık bir caddeye götürdüğü ve araçtan inip hızlı bir şekilde kalabalığın içinde kaybolduğu, adları geçen çalışanların daha sonra malları indirdikleri yere döndüklerinde malların taşınmış olduğu, yapılan araştırmada katılanı arayan ve malları indirildiği yerden başka bir yere nakliyeci M.U.’ya taşıtan kişinin sanık olduğu, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmalarında özetle; 0507 (…) (..) (..) numaralı telefonun eski eşi C.A.’ya ait olduğunu ancak atılı suçu işlemediğini, T.T.’nin borcuna karşılık kendisine kablo ve elektrik malzemeleri verdiğini belirtmiştir.
3. Tanıklar M.Ş., M.A. ve malların nakliyesini yapan M.U.’nun beyanları ile tanık M.U.’ya soruşturma aşamasında yaptırılan teşhis işlemine ilişkin tutanak dosya içerisindedir.
4. Tanık C.A. alınan savunmasında, 0507 (…) (..) (..) telefon hattını eşinin kullandığını belirtmiştir.
5. Katılan; zararının giderilmediğini, sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmiştir.
6. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
7. Mahkemece yapılan yargılamada yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek sanık hakkında temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Katılanın beyanı, teşhis tutanakları, tanık beyanları ve sanığın tevilli ikrarı uyarınca sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2019/319 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.