Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2007/6913 E. 2008/96 K. 17.01.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/6913
KARAR NO : 2008/96
KARAR TARİHİ : 17.01.2008

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı ile davalı arasında 23.12.2003 tarihinde taşıma sözleşmesi imzalandığı, sözleşmede kararlaştırılan süre içinde taşınması gereken malın kısmen taşındığı ve davalının 06.01.2004 tarihinde sözleşmeyi fesh ettiği konularında uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Davacı kısmen taşıdığı malın navlun bedelinin tahsili için icra takibi yapmış, takibe itiraz edilmesi üzerine itirazın iptali davası açılmış ise de, davacı vekili ıslah dilekçesi ile talebini alacağın tahsiline çevirmiş, davalı vekili de sözleşmenin 7. maddesinden kaynaklanan cezai şart alacağının takas ve mahsubu suretiyle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davacının sözleşmede belirtilen süre içinde malın tamamını taşıyamadığını, bu nedenle davalının fesihte haklı olduğunu, davacının yaptığı taşıma karşılığı 21.851.43 YTL navlunu hak ettiğini, 7. maddede belirtilen 20.000 USD cezai şartında davalı tarafından istenebilir hale geldiği, davalının takas mahsup talebi dikkate alındığında davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Takas’ ın hükmü B.K.’ nun 122. maddesinde gösterilmiştir. Buna göre karşılıklı borçlar takas edilebilecekleri andan itibaren daha az olan borcun tutarı oranında sona ermiş olur. Borç sona erdiği için faizin işlemesi borcun sona erdiği kabul edilen tarihte durur ve temerrüt sona erer .
Mahkemece takas sonucu davacının davalıdan alacağı bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş olduğu gözetilmeden davalının yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.