YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10655
KARAR NO : 2023/1571
KARAR TARİHİ : 03.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/282 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul 80. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/282 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/11583 Esas, 2020/19581 Karar sayılı kararı ile haksız tahrik nedeniyle orantılılık ilkesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerektiği, tekerrüre esas alınan hükmün uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi, sanığın eylemi yönünden öngörülen ceza miktarı itibariyle basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/46 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi birinci fıkrası, 86 ncı maddesi üçüncü fıkrası (e) bendi, 29 uncu maddesi birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesi beşinci fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve aynı kanunun 251 inci maddesi üçüncü fıkrası gereği cezasından (1/4) indirim yapılarak 1 ay 26 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık ile mağdur arasında saat 03.00 sıralarında kavga çıktığı, kavga sırasında mağdurun taş ile sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı, sanığın da mağduru bıçakla yaraladığı, kavgayı ilk kimin başlattığının ve ilk olarak kimin vurduğunun tespit edilemediği anlaşılmıştır.
2. Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mağdur sanığın kendisini bıçakla yaraladığını beyan etmiştir.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporlarında yaralanmasının basit tıbbî müdahale ile giderilebilir olduğu ve yaşamını tehlike sokmadığının bildirildiği anlaşılmıştır.
5. Mahkemece Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 21.12.2020 tarihli ve 2020/11583 Esas, 2020/19581 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, gerekleri yerine getirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Maddi Hata Yönünden
Sanık hakkında ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkına ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi son fıkrası olarak gösterilmesi yerine 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Basit Yargılama Usulü Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde takdiri indirim hükümleri uygulandıktan sonra 5271 sayılı Kanun ‘un 251 inci maddesi üçüncü fıkrası gereğince (1/4) oranında indirim yapılması ve netice cezanın önceki hükümde verilen cezadan daha ağır olması durumunda 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği gözetilmeksizin, “Sanığın İstanbul 80. ASCM nin 2015/282 E – 2016/401 sayılı kararı ile neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve CMK nun 307/5 md gereğince sanığın müktesep hakkı oluştuğundan sanığın CMK nun 307/5 md gereğince neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,” denilmek suretiyle kazanılmış hakkı olan 2 ay 15 gün üzerinden 5271 sayılı Kanun ‘un 251 inci maddesi üçüncü fıkrası gereğince (1/4) oranında indirim yapılması suretiyle hükümde karışıklık yaratılması,
Kabule göre de bozma sonrası duruşma açılarak yapılan yargılamada sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmadığı halde, uygulama sırasında sanığın cezasından CMK’nin 251/3. maddesi gereğince indirim yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (1-2) numaralı paragraflarda açıklanan basit yargılama uygulaması ve kazanılmış hakka ilişkin maddenin yanlış gösterilmesi nedenleriyle İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/46 Esas, 2021/387 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2023 tarihinde karar verildi.