Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2008/11394 E. 2009/6517 K. 01.07.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/11394
KARAR NO : 2009/6517
KARAR TARİHİ : 01.07.2009

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi
Tarih : 20/09/2007
Nosu :2245/1854
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili müvekkili ile davalı arasındaki ticari ilişki nedeniyle bono düzenlendiğini ve iki parça halinde bono bedelinin davalıya posta havalesi yolu ile gönderildiğini; davalının buna rağmen icra takibine giriştiğini ileri sürerek takip konusu borçtan sorumlu olmadıklarının tesbitine, aksi takdirde ödenen 4.000,-TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili bononun ticari ilişki nedeniyle değil, davacıya verilen borç para için düzenlendiğini, ayrıca mal da verildiğini; bononun vadesinin 15.11.2005 olmasına rağmen ilk ödemenin bu tarihten önce yapılmasının mantıkla bağdaşmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece PTT havalesine ilişkin belgelerde ödemenin takip konusu bonoya karşılık yapıldığına dair bir ibarenin olmadığı, davacının bu çerçevede yazılı bir belge sunamadığı ve yemin teklif hakkının hatırlatılmasına rağmen davacı yanın bu hakkını kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı yan davacının posta havalesi ile yapmış olduğu ödemeleri kabul etmekle birlikte, bu ödemelerin takip konusu bonoya ilişkin olmayıp, başka alacağa ait olduğunu savunmuştur.
Bu durumda ispat külfetinin davalı alacaklıda olduğu gözetilerek, ödemenin başka alacağa ilişkin olduğunun kanıtlanması için davalının bu yöndeki delilleri toplanıp, varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.