YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29932
KARAR NO : 2023/811
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanık … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan, suça sürüklenen çocuk … hakkında hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar … hakkında …’e karşı ve … hakkında …’a karşı hakaret suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca neticeten hükmolunan 1740 TL adli para cezasının, suça sürüklenen çocuk … hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 700 TL adli para cezasının, suça sürüklenen çocuk … hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 2 ay 1 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,
B. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129/3 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
C. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129/3 üncü maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ve katılan sanık müdafiinin, hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz isteminin, sanık …’ın hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilebilmesi için hakkında herhangi bir delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık …’in ise hakaret suçundan hapis cezası ile cezalandırılması gerektiğine, ayrıca katılan sanık … ve katılan … lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, açıkladığı nedenler ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanık … ile aralarında önceye dayalı husumet bulunan katılan … ile katılan sanık … arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışmada …’nin …’ye ve …’a hitaben “Ağzına s.. d…, ş..” diyerek hakarette bulunduğu, …’nin de …’ye hitaben ana avrat sinkaflı sözler söyleyerek küfürler edip hakarette bulunduğu kabul edilip Yerel Mahkemece sanık … ve katılan sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Katılan …’a Karşı Hakaret Suçundan, Suça Sürüklenen Çocuk … Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olup, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği, bu kanun yolunun da tüketildiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … Hakkında …’e Karşı ve … Hakkında …’a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Katılanların aşamalardaki uyumlu beyanları ve tüm dosya içeriği karşısında, sanıkların hakaret suçunu karşılıklı işlemeleri nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair,
Katılan ile katılan sanık müdafiinin vekalet ücreti isteği ise katılan sıfatı ile hak edilecek vekalet ücretinin, sanık sıfatıyla hak edilecek vekalet ücretinden önce gelmesi, buna ilişkin talebin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların açıklanması halinde değerlendirilebilecek bir husus olması nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesine dair,
Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede, katılan ile katılan sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Katılan …’a Karşı Hakaret Suçundan, Suça Sürüklenen Çocuk … Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılanlar … ve … vekilinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
B. Sanıklar … Hakkında …’e Karşı ve … Hakkında …’a Karşı Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.02.2023 tarihinde karar verildi.