YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5154
KARAR NO : 2023/152
KARAR TARİHİ : 17.01.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Menemen 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 2012/440 Esas, 2014/504 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2. Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2014 tarihli ve 2012/440 Esas, 2014/504 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 2017/34554 Esas, 2019/3201 Karar sayılı kararı ile sanıkların, üzerilerine atılı suçu işedikleri anlaşılmakla, uzlaştırma kapsamına alınan ve 5237 sayılı … Ceza Kanunun’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesi birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararı ile sanık … (1991 doğumlu) hakkında uzlaştırma işlemlerinin başarısız olması üzerine dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi iki, altı, yedi ve sekizinci fıkraları, 52 nci maddesi ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 … hapis cezası, 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık … (1971 doğumlu) hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ile 52 nci maddesi ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 … hapis cezası, 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasın karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … (1971 doğumlu) müdafii, hükmü temyiz ettiğine dair süre tutum dilekçesi sunmuş, sonrasında başkaca bir dilekçe sunmamıştır.
2. Sanık … (1991 doğumlu) müdafiin temyiz istemi; eylemin hukuki ihtilaf kapsamında kaldığı, aynı zamanda dava zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde 1971 doğumlu sanık …’un katılanın aracını 30.000,00 TL karşılığında satın alma hususunda katılan ile anlaştığı, 17.000,00 TL lik kısmın peşin, geriye kalan 13.000,00 TL lik kısmın senet karşılığında ödenmesi konusunda tarafların anlaştığı, noterde aracın 1991 doğumlu olan … üzerine devredildiği ve karşılığında katılana 1971 doğumlu …’un borçlu olarak imzaladığı 15.02.2011 ve 25.03.2011 vade tarihli senetleri verdikleri, senetleri imzalayan 1971 doğumlu …’un hacze kabil hiç bir malının bulunmadığı ve hakkında pek çok icra takibi olduğu, bu sebeple katılanın araç satımından alacağını alamadığı anlaşılmıştır.
2. Katılanın … plakalı aracını sanık …’a (1991 doğumlu) 36.100,00 TL meblağ ile sattığına dair 08.02.2011 tarihli araç satış sözleşmesi dosya arasındadır.
3. Araç satımı sebebi ile sanık … (1971 doğumlu) tarafından katılana verilen 15.02.2011 tarihli 3.000,00 TL’lik ve 25.03.2011 tarihli 10.000,00 TL’lik, alacaklısı katılan … olan senet suretleri dosya arasındadır.
4. Senetler konusunda başlatılan ve dosya arasında alınan icra takibine dair 20.04.2011 ve 17.07.2011 tarihli haciz zabıt suretlerine göre sanık …’un (1971 doğumlu) evinde haczi kabil mal olmadığı tespit edilmiştir.
5. Sanıklar üzerlerine atılı suçu kabul etmemişlerdir.
6. Dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş, 21.08.2019 tarihli uzlaştırma raporuna göre katılanın uzlaştırmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırma işlemleri başarısız olmuştur.
7. Mahkeme, sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri kabulü ile mahkûmiyetlerine karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık … (1991 doğumlu) hakkında kurulan hüküm yönünden;
Sanığın baştan beri ödememe kastı içinde katılandan…plakalı aracı satın alıp hakkında icra takipleri bulunan ve hacze kabil malı bulunmadığı tespit edilen (1971 doğumlu) sanık …’u borçlu gösterip toplam 13.000,00 TL meblağlı iki adet senedi katılana verip dolandırdığı anlaşılmış, Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda … sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
2. Sanık … (1971 doğumlu) hakkında kurulan hüküm yönünden;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli ve 2014/851 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli ve 2018/339 Esas, 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca; UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre sanığın, hüküm tarihinde Menemen R/Açık Ceza İnfaz Kurumuna bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hüküm tarihinde sanığın yargılandığı yer dışındaki Menemen R/Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olması ve kısa kararın okunduğu oturumda hazır edilmeksizin ya da ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmaksızın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle,
5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1. Sanık … (1991 doğumlu) hakkında;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Sanık … (1971 doğumlu) hakkında;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Menemen 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2019/383 Esas, 2022/158 Karar sayılı kararına yönelik sanığın müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.01.2023 tarihinde karar verildi.