YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12433
KARAR NO : 2023/1856
KARAR TARİHİ : 03.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan 3091 sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanun’un (3091 sayılı Kanun) 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 2 nci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanunu) 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine, kararın usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın tapulama harici alana baraka yapmak ve tahta çit çevirmek suretiyle tecavüz ettiği iddia edilmiştir.
2. Sanık hakkında 3091 sayılı Yasa uyarınca aynı yerle ilgili Kızılırmak Kaymakamlığının 21.05.2010 ve 16.12.2014 tarihli kararları ile men kararı verilmiş ve kararlar infaz edilmiştir.
3. İdari soruşturma aşamasında alınan 11.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda, sanığın tecavüzü tespit edilmiştir.
4.Sanık, suça konu yer için ecri misilini ödediğini, sonrasında kiraladığını beyan etmiştir.
5. 01.12.2015 tarihinde Kızılırmak İlçesi Kaymakamı ve sanık arasında imzalanan sözleşme ile suça konu yerin sanığa kiralandığı anlaşılmıştır.
6. Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporlarında, barakanın 22,57 m², tahta çit ile çevrili alanın ise 293.03 metre kare geldiği ve bu iki alanında tapulama harici yerde kaldığı belirtilmiştir.
7. Mahalli bilirkişiler Ş.K. ve M.B., suça konu yerin köy tüzel kişiliğine ait olduğunu, taşınmazın vasfını bilmediklerini, sanığın kullandığını bayan etmişlerdir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın tapulama harici alana baraka yapmak ve tahta çit çevirmek suretiyle tecavüzü nedeniyle sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 3091 sayılı Kanun’un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.