YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11278
KARAR NO : 2023/1187
KARAR TARİHİ : 02.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2009 tarihli ve 2008/45 Esas, 2009/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.10.2013 tarihli ve 2013/22830 Esas, 2013/15051 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eksik inceleme ile kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2018 tarihli ve 2013/447 Esas, 2018/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
4. Denetim süresi içinde suç işleyen sanık hakkında … 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/38 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararı ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin a-2 bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, zamanaşımı süresinin dolduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03.11.2018 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 06.02.2019 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu anlaşılmıştır.
2.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a-2) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin (a) bendi gereği kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09.09.2008 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilmeden yargılamaya devam edilerek mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/38 Esas, 2022/182 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.03.2023 tarihinde karar verildi.