YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/39093
KARAR NO : 2023/1458
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2015 tarihli ve 2015/611 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca … Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. … 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararı ile resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Tebliğnamede, sanığın müdafii ile savunma yapmak istemesine rağmen müdafii hazır bulundurulmadan savunmasının alınması ve kısa karar verilirken farklı yer cezaevinde olup vareste tutulma isteği de bulunmayan sanığın yokluğunda hüküm kurulması nedenleriyle savunma hakkının kısıtlandığına ve tekerrüre esas alınan ilamın uzlaştırmaya tabi suçlar kategorisine alınmış olması nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması gerektiğine işaret edilerek bozma yönünde görüş bildirilmiştir.

II.TEMYİZ NEDENLERİ
Sanık müdafiinin temyizi sanığın çeki alırken sahte olduğunu bilebilecek durumda olmadığına ve suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığa 03.12.2015 tarihli duruşmada 5271 sayılı Kanun’un 147 nci maddesi uyarınca hakları hatırlatılmasına ve savunmasını avukatı ile yapacağını beyan etmesine karşın, müdafii hazır olmadan savunması alınmak suretiyle müdafii yokluğunda karar verilmesi,
2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında, “Farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararı uyarınca, başka suçtan Bolu Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulmadan veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması da sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun’un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılması,
Suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen … 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.