YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/698
KARAR NO : 2008/7417
KARAR TARİHİ : 03.07.2008
Davacı TMSF vek.Av. … ile davalı … aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.09.2007 gün ve 130/334 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
– K A R A R –
Davacı vekili, kredi kartından kaynaklanan alacaklarını tahsil için girişilen icra takibine davalının haksız olarak itiraz edildiğini iddia ederek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı cevabında, asıl borca itirazı olmadığını, işlemiş faize ve uygulanan faiz oranına itiraz ettiğini, bu nedenle inkar tazminatı istenmesinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacı bankanın davalıdan 1.503.391.365 TL alacaklı bulunduğu, ancak HUMK’ nun 74.maddesi uyarınca talep edilen asıl alacak miktarı 1.465.417.513 TL esas alındığında takip tarihi itibariyle davacı bankanın davalıdan işlemiş faiz alacağı tutarının 513.89 YTL olduğu ve uygulaması gereken faiz oranının 4822 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 14.06.2003 tarihine kadar %152 olarak uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı 1.465.417.513 TL asıl, 946.415.477 TL işlemiş faiz için davalı aleyhine icra takibine girişmiş, davalı borçlu asıl borcu kabul edip, işlemiş faize itiraz etmiş ve açılan itirazın iptali davasında davalının 513.89 YTL işlemiş faize yönelik itirazının yerinde olmadığına karar verilmiştir.
21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı karar tarihi itibariyle 1.170.000.000.-TL.ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 03.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.