YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6405
KARAR NO : 2023/1221
KARAR TARİHİ : 06.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/540 E., 2022/64 K.
SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul(Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.06.2013 tarihli ve 2012/447 Esas, 2013/679 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. İstanbul(Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesinin, 11.06.2013 tarihli ve 2012/447 Esas, 2013/679 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.07.2018 tarihli ve 2015/10303 Esas, 2018/5097 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2018/540 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafinin temyiz isteği eksik araştırma sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma kararı öncesi sanıkların savunmalarının alındığı 30.04.2013 tarihi olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmesine rağmen yargılamaya devam edilerek sanıkların mahkumiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 43. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2018/540 Esas, 2022/64 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2022 tarihinde karar verildi.