YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/4521
KARAR NO : 2008/6868
KARAR TARİHİ : 19.06.2008
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin davalılarla yaptığı şifahi anlaşma gereği davalıların davacıya gönderecekleri mala karşılık bankalardan değişik tarihlerde avans olarak para gönderdiğini, bunun banka dekontlarına şerh düşüldüğünü, ancak malın gönderilmediğini belirterek, 80.000.00 YTL’ nin dava tarihinden işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalıların ortak iş yapmadıklarını, davacının müvekkillerinden …. ‘ e göndermiş olduğu para karşılığı olan malın fatura ve taşıma irsaliyesi ile davacıya teslim edildiğini, diğer davalı …’ e gönderilen paranın ise davacıya ortak iş yapmak için verilen paranın ödenmesine ilişkin olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davacının delil olarak sunduğu banka dekontlarında bedelin mal bedeli olarak gönderildiği hususunda bir şerhin bulunmadığı, havalenin ödeme aracı olup, ödeme halinde karşı tarafın edimini yerine getirdiğinin kabulü gerektiği, aksi durumun davacı yanca ispatlanması gerektiği, davacının mal bedeli olarak para gönderildiğini yazılı delille ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacının delil olarak dayandığı banka dekontlarından 20.07.2006 tarih, 19.995.00 YTL miktarlı olanında “mal almak için avans” açıklaması bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece belirtilen dekontla yapılan avans ödemesi karşılığında mal teslim edildiği hususunun davalı tarafça kanıtlanması gerektiği gözetilmeden bu dekont bakımından da ispat yükünün davacıya yüklenmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.