YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9865
KARAR NO : 2023/1670
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar bakımından 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi uyarınca bu hükümler kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci ila 326 ncı maddelerinin uygulanması gerektiği ve yine 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, on beş gün olduğunun belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/261 Esas, 2016/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/17141 Esas, 2021/1422 Karar sayılı ilâmıyla özetle;
a) Basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
b) 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına ilişkin yasa değişikliklerinin dikkate alınması gerektiği,
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/251 Esas, 2021/836 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; eşinin şikayetinden vazgeçtiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hapis cezası verilmesinin özgürlüğünü kısıtlayacağına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Resmî nikahlı evli olan sanık ve mağdur arasında olay günü ailevi nedenlerle çıkan kavga sırasında, sanığın eşini kül tablası ile basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, mağdur beyanı, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.
3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurun basit tıbbî müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair Fatsa Devlet Hastanesinin 27.03.2016 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulünün takdiren uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın; eşinin şikâyetinden vazgeçtiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hapis cezası verilmesinin özgürlüğünü kısıtlayacağına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerine atılı suçun takibinin şikayete tabi olmadığı, mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, lehe hükümlerin uygulanmaması yönünden Mahkemece yerinde, yeterli ve kanuni gerekçe gösterildiği, mevcut deliller ve bozma ilamının içeriği karşısında sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde ve sair yönlerden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/251 Esas, 2021/836 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.