YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8076
KARAR NO : 2023/805
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulû Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereğince temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2015 tarihli, 2015/92137 Soruşturma numaralı iddianamesi ile, sanığın, katılan …’ın cep telefonunu kısa bir konuşma yapacağını söyleyerek aldığı, iade etmediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62. ve 50/1., 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık olay günü saat 08.30 sıralarında, yolda yürürken gördüğü ve önceden tanıdığı katılan …’dan görüşme yapacağını söyleyerek cep telefonunu istediği, katılanın, telefonunu sanığa verdiği, sanığın, konuşuyor gibi yaparak cep telefonu ile olay yerinden uzaklaştığı, katılanın durumu annesi …’a haber verdiği anlaşılmış, katılanların şikâyeti üzerine sanık yakalanmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık aşamalarda uyuşturucu kullandığını, ailesi ile arasının iyi olmadığını, ihtiyaçlarını gidermek için hırsızlık yaptığını, genellikle cep telefonu olan yalnız çocukları hedef aldığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmiş olması nazara alındığında, mahkemenin atılı suçun sübutuna ilişkin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır ancak;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2015/579 Esas, 2016/363 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz temyiz isteği yerine görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.