YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2758
KARAR NO : 2023/1183
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 10 eşit taksitte ödenmesine, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 8 ay süre ile ehliyetin geri alınmasına karar verilmiştir.
2. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli 2019/8655 Esas, 2021/2727 Karar sayılı kararı ile “sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/243 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca, sanığın yargılama aşamasında öldüğü gerekçesiyle davanın düşmesine karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 18.03.2023 tarihli ve 2023/4217 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekili süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla seyir halinde iken önünde gitmekte olan katılanın aracına araca arkadan çarpmak suretiyle katılanın 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında kamu davası açılarak yargılamaya başlandığı, ilk hükümden sonra sanığın temyiz aşamasında 11/08/2020 tarihinde öldüğünün nüfus kayıt örneği ile tespit edildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm kesinleşmeden 11.08.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/243 Esas, 2021/466 Karar sayılı kararında katılan vekilinince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.