YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17640
KARAR NO : 2023/1943
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hükmolunan cezanın süresi itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık … müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 1412 sayılı Kanun’ un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 37 inci maddesi delaletiyle aynı Kanun’ un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bendi, beşinci fıkrası gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3’er yıl hapis cezası ve 140 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, sanıklar …, …, …, … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası tayin edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilmiş, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli kararının sanıklar …, …, …, … müdafiileri ve sanık … tarafından temyizi üzerine Yargıtay (14). Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarih ve 2015/1132 Esas, 2018/2260 Karar sayılı kararı ile; sanıklar …, …, … ile … haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5237 sayılı CMK’nın 231/5. maddesine göre verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanıklar müdafileri ile sanık …’in anılan kararlara yönelik temyiz istemleri CMK’nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanıklar …, …, …, … haklarında fuhuş suçundan ve sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek inceleme yapıldığı belirtilmiştir.Yargıtay (14). Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarih ve 2015/1132 Esas, 2018/2260 Karar sayılı kararı ile tüm sanıklar hakkında fuhuş suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına karar verilmiş, sanık … hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün “Oluşa uygun kabule göre sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanarak işlemesi nedeniyle hakkında TCK’nın 109/2. maddesi ile hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesinin tatbiki sonucunda eksik ceza tayini,
Atılı suçu mağdureye fuhuş yaptırmak için işleyen sanık hakkında belirlenen temel cezanın koşulları oluştuğu halde TCK’nın 109/5. maddesi ile arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Hükümden sonra, 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay (14). Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarih ve 2015/1132 Esas, 2018/2260 Karar sayılı ilamı üzerine Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik itiraz merciince karar verilmek üzere Gaziantep Ağır Ceza Mahkemesine dosyanın gönderilmesi üzerine sanıklar …, …, …, … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesin olarak kaldırılmasına karar verilmiştir.
Tüm sanıklar hakkında Gaziantep 4.Asliye Ceza Mahkemesi’ nin 2018/390 E. Sayılı dosyası üzerinden görülen davada sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve hak yoksunluklarına hükmedilmiş, sanığa verilen sonuç ceza miktarı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca evvelki hükümle tayin edilmiş cezadan ağır olamayacağından hükmün infazının 2 yıl hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.
Sanıklar …, …, …, … hakkında 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1- Sanık … müdafiinin temyiz isteği; eksik incelemeyle gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re’sen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanıklar … ve … müdafiinin temyiz isteği; dosyada toplanan delillerin sanıklar hakkında hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
3. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında daha önceden verilen HAGB kararının açıklanmasının aleyhe bozma yasağı sebebiyle usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemece fazla ceza verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sübuta, lehe olan tüm hükümlerin uygulanması ve önceden kurulan HAGB hükmünün verilmesi gerektiğine ilişkindir.
4. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında hürriyeti tahdit suçundan verilen HAGB kararına itiraz bulunmadığı halde itiraz varmış gibi değerlendirme yapılarak HAGB kararının kaldırılmasıyla daha ağır cezaya hükmedildiğine, usul hukukuna aykırı karar verildiğine, asgari hadden uzaklaşılarak verilen mahkumiyet kararının kaldırılması gerektiğine, hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrasının uygulanamayacağına, re’sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’ in, fuhuş yaptırmak amacıyla ve cebir ve tehdit kullanarak mağdurenin hürriyetini kısıtladığı ve diğer sanıkların da atılı eyleme iştirak ettikleri iddiasına ilişkindir.
2. Av. … Gaziantep Devlet Hastanesi’ nin 02.03.2012 tarihli adli raporunda mağdure …’ nın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralandığı belirtilmiştir.
3. Kolluk kuvvetleri tarafından hazırlanan 02.03.2012 tarihli tutanakta bir bayanın zorla Doblo marka araçla kaçırıldığı ihbarı üzerine belirtilen araç durdurulduğunda mağdurenin araçta bulunan sanık …’ın kendisine 4 aydır para karşılığı fuhuş yaptırdığını ve tehdit ederek araca bindirip götürmeye çalıştığını beyan ettiği belirtilmiştir.
4. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 03.03.2012 tarihli tutanakta, mağdure …’ nın, … isimli şahsın kendisine zorla fuhuş yaptırdığını, tehdit ve darp ettiğini, … Selçuk, …, … ve … isimli şahısların …’ e yardım ettiklerini, bu şahısların da müşteri bulduğunu, …’ in adresini gösterebileceğini beyan etmesi üzerine mağdure … refakata alınarak belirttiği adrese gidildiğinde ikamette …’ in bulunduğu ve hakkında tahkikatın başlatıldığı belirtilmiştir.
5. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 03.03.2012 tarihli tutanak da sanık …’ ın mağdureye kalması için kiraladığı ve fuhuş yaptırdığı stüdyo dairenin tespit edildiği belirtilmiştir.
6. Kolluk görevlilerince hazırlanan 03.03.2012 tarihli teşhis tutanağında mağdurenin, sanıklardan … ve …’ ı teşhis ettiği tespit edilmiştir.
7. Kolluk görevlilerince hazırlanan 04.03.2012 tarihli teşhis tutanağında mağdurenin sanıklardan … ve …’ı teşhis ettiği tespit edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar …, …, …, … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,
1- Tebliğname yönünden,
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinin, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklinde düzenlenmiştir.
Somut olayda sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla birlikte fuhuş suçundan da cezalandırılmaları talebiyle dava açıldığı, sanıklar …, …, …, … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, bu sanıklarla fikir ve eylem birliği içinde olan sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün Yargıtay incelemesinden geçtiği, tüm sanıklar hakkında da fuhuş suçundan kurulan hükmün Yargıtay incelemesinden geçerek onanarak kesinleştiği görülmekle Yargıtay’ ın dosyadaki görülen eylemlerle ilgili esasa ilişkin inceleme yaptığı, dosya kül halinde Yargıtay incelemesinden geçtiğinden kesinleşinceye kadar Yargıtay incelemesine tabi olduğu değerlendirilerek Tebliğnamedeki incelenmeksizin iade düşüncesine iştirak edilmemiştir.
2- Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yönünden,
a. Mağdurenin ve tanıklar …. , …. ve ….’ nın aşamalardaki beyanları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, teşhis tutanakları, adli rapor ve dava dosyası kapsamındaki deliller ile Yargıtay ilamı birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin sanık … tarafından rızası dışında cebir ve tehditle tutularak fuhuş yaptırıldığını bilen sanıklar …, …, … ve …’ in, zorla tutulduğunu bildikleri mağdureye fuhuş yaptırmak için yer temin etme, evinde alıkoyma ve araçla fuhuş yapacağı müşterilere götürüp getirmek suretiyle eyleme iştirak ettiklerinin anlaşılması karşısında ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanıklar … ve … müdafiinin, dosyada toplanan delillerin sanıklar hakkında hatalı değerlendirildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanık … müdafiinin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sübuta, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, sanık … müdafiinin, hürriyeti tahdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlemediğine, 5237 sayılı Kanun’ un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrasının uygulanamayacağına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
b. Sanık … müdafii ile sanık … müdafiinin hürriyeti tahdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz varmış gibi değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasıyla daha ağır cezaya hükmedildiğine ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık … müdafii ve sanık …’ in haklarında kurulan ilk hükme karşı suç ayrımı yapmadan verdikleri kararın bozulması istemini içeren dilekçelerin aynı zamanda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek merciince incelenmesi kararı verildiğinden bu husustaki temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.
c. Sanık … müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması temyiz isteği yönünden; tayin olunan hapis cezasının miktarı dikkate alındığında; erteleme, seçenek yaptırımlara çevrilme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
d.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar müdafiilerinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,
Mağdurenin ve tanıklar …. , …. ve ….’ nın aşamalardaki beyanları, tutanaklar, adli rapor ve dava dosyası kapsamındaki deliller ile Yargıtay ilamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık …’ in, mağdureye karşı cinsel amaçla ve cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği olayda ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık … müdafiinin, eksik incelemeyle gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar …, …, …, … hakkında kurulan hükümler yönünden,
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarih ve 2018/390 Esas, 2021/669 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2021 tarih ve 2018/390 Esas, 2021/669 Karar sayılı kararında sanık … müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.