YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5369
KARAR NO : 2023/1942
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Diyarbakır 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Davaya konu olay, sanığın, resmi nikahlı eşinin, kayınbabası ve kardeşleri tarafından müşterek ikametinden alınarak kendi evlerine götürülmesine sinirlenerek, kayınbabasının evine gidip bahçesinde silahla havaya ateş ederek genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Kolluk görevlilerince tutulan 28.03.2014 tarihli araştırma tutanağında; şikayetçi ailenin komşularıyla görüşüldüğü, iki el silah sesini duyduklarını fakat silahı kimin kullandığını görmedikleri şeklinde beyanda bulundukları belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın resmi nikahlı eşi olan müşteki … ile kavga etmesi üzerine eşinin babası ve erkek kardeşleri olan müştekilerin eve gelerek, eşi …’ ü alıp götürmelerine sinirlenerek kayınbabasının evinin bahçesinde silahla iki el havaya ateş etmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı Kanun’ un 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2015/828 Esas, 2016/602 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.