YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/828
KARAR NO : 2023/2674
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli ve 2017/4136 Esas, 2019/5348 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2023 tarihli ve KD-2023/10408 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ve süre aranmayan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanığın hüküm tarihi itibarıyla cezaevinde olması ve savunması alınırken bağışık tutulma talebi bulunmamasına rağmen yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle onama ilamının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteği yerinde görülerek hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 tarihli ve 2011/6-94 Esas, 2011/133 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanığın Ocak 2009 tarihli eylemine ilişkin 25.04.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünün “onanmasına” dair Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 2017/4136 Esas ve 2019/5348 Karar sayılı ilamının karar tarihi olan 13.05.2019 tarihinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2023 tarih ve 2023/10408 sayılı itirazı üzerine, Dairemizce sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği 05.04.2023 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenmiştir.
2. Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresinde bulunan Urla(Kapatılan) K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması ya da SEGBİS yöntemiyle duruşmaya katılımı sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.05.2019 tarihli ve 2017/4136 Esas, 2019/5348 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2013 tarihli ve 2011/295 Esas, 2013/188 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Sanık hakkındaki İNFAZLARININ DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİ için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.