Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/33818 E. 2023/1033 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33818
KARAR NO : 2023/1033
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin, kirayı ödemek için sanıkların katılanı eve çağırdığını katılanın davet üzerine gittiği evde haksız eylem teşkil edecek bir hareket yapmasının mümkün olmadığını, sanıkların suçlarını ikrar ettiklerini, sanıkların mahkumiyeti yerine ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın kiraladığı evinde sanık … ile …’ın ablasının oturduğu, sanık … ile katılan arasında kira nedeniyle sorun olduğu, olay günü …’in sanıkların birlikte kaldığı eve gittiği, sanık …’ın aksi sabit olmayan savunmasına göre katılanın kendisini taciz etmesi nedeniyle ”Ş…” dediği, bu sırada diğer sanık … da gelerek katılana ”Ş…” dediği, ancak sanıkların eylemlerinin katılan …’den kaynaklanan haksız bir eyleme tepki olarak gerçekleştiği kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, sanıkların savunmaları, katılan beyanı karşısında, Mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
B. Sair Hususlar Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.