YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8121
KARAR NO : 2023/704
KARAR TARİHİ : 20.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2015 tarihli ve 2015/5570 numaralı iddianamesiyle sanıklar hakkında şikayetçinin müdürü olduğu … isimli markete müşteri gibi girip, içeriden toplam 480,00 TL değerindeki malları aldıklarından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 168/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/283 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 5 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … 26.01.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle: almış olduğu cezayı temyiz etmek istediğini bildirmiştir.
2. Sanık … 01.02.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle: tarafına verilen 1 yıl 5 ay 20 gün cezasını temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 03.02.2015’te gece vakti sayılan saat 18.21 ile 18.26 arasında sanıkların şikâyetçinin müdürlüğünü yaptığı … Markete müşteri gibi girip, içeriden toplam 480,00 TL tutarındaki malları aldıklarının güvenlik kamerası kayıtlarından tespit edilmesi üzerine yakalandıkları ve zararı da soruşturma aşamasında giderdiklerinin anlaşılması üzerine Mahkemece hırsızlık suçundan mahkûm edildikleri anlaşılmıştır.
2. Sanıklar üzerlerine atılı suçu soruşturma aşamasında kabul ederken, kovuşturma aşamasında reddettikleri gibi 03.02.2015 tarihli Olay, Yakalama, Geçici Muhafaza Altına Alma, 04.02.2015 tarihli Suç Yeri Tespit ve 04.02.2015 tarihli Görüntü İzleme ve Tespit tutanakları da dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Olay tarihi olan 03.02.2015’te gece vakti sayılan 18.21 ile 18.26 arasında sanıkların şikayetçinin müdürlüğünü yaptığı … Markete müşteri gibi girip, içeriden toplam 480,00 TL tutarındaki malları aldıklarının güvenlik kamerası kayıtlarından tespit edilmesi üzerine yakalandıkları ve zararı da soruşturma aşamasında giderdiklerinin anlaşılması üzerine Mahkemece hırsızlık suçundan mahkûm edildikleri anlaşılmıştır. Sanıklar her ne kadar kovuşturma aşamasında suçlamaları reddetmiş iseler de, güvenlik kamerası kayıtlarından atılı suçu işledikleri tespit edilmiştir.
2. 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
3. 04.02.2015 tarihli Görüntü İzleme ve Tespit tutanağına göre sanıkların eylemlerini 18.21.26 ile 18.26.16 saatleri arasında gerçekleştirdiklerinin anlaşılması ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.14 olduğu, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine göre gecenin 18.14’te başlayıp, 05.52’de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
4. 28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün 3. ve 4. bentlerinde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/283 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar tarafından öne sürülen temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.