YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9831
KARAR NO : 2023/1620
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/729 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun

(5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/729 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli ve 2019/17494 Esas, 2020/570 Karar sayılı kararıyla;
”a) İlk haksız hareketten asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanığın adli sicil kaydında bulunan daha ağır ilamının tekerrüre esas alınmaması..”
Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin (son) cümlesi uyarınca tekerrüre esas alınan ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Kıskançlık meselesinden çıkan tartışmada sanığın eliyle darp ettiği katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Safranbolu Devlet Hastanesince tanzim olunan olay tarihli raporda, ”Sol kulakta … ve kızarıklık mevcut olup basit tıbbi müdahale ile iyileşir nitelikte olduğu..” tespitlerine yer verilmiştir.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sübut Yönünden
Katılanın aşamalardaki beyanlarını destekleyen adli muayene raporunun içeriği nazara alındığında sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2021/443 Esas, 2021/553 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.