YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6208
KARAR NO : 2023/1968
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Biga Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2012 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun’un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan dava açılmıştır.

2. Biga 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/1016 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi , 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, usul ve esas yönünden hukuka aykırı, sadece müşteki ve tanık beyanları dikkate alınarak, suçun ne suretle oluştuğu açıklanmadan tartışmadan yetersiz gerekçe ile karar verildiği, mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığı ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, yakınlarının karıştığı kavganın gerçekleştiği düğün yerine aracıyla gelen sanığın av tüfeği ile havaya iki el ateş ettiği ve düğün yerinde bulunan kız kardeşi … ile yeğeni …’yi araca bindirerek olay yerinden uzaklaştırdığı, sanığın korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. 27.08.2012 tarihli muhafaza altına alma tutanağı ile kasten yaralama olayında silahla havaya ateş ettiği beyan edilen sanık …’e ait av tüfeği kendi rızası ile muhafaza altına alındığı belirtilmiştir.
3. Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı 22.10.2012 tarihli uzmanlık raporunda, tetkik için gönderilen av tüfeğinin 36 numara av fişeği atan, yerli yapım, gizli horozlu, tek namlulu, namlusu yivset ihtiva etmeyen üstten kırma bir av tüfeği olduğu, atışa engel mekanik arızası olmadığı, avda ve sporda kullanılmak üzere imal edildiği, 6136 sayılı Yasa kapsamı dışında kaldığı tepit edilmiştir.
4. Tanık İ.G. ve E.F., kavga sürerken sanığın av tüfeği ile iki el havaya ateş ettiği ve kavganın bittiğini, daha sonra sanığın kız kardeşi … ile yeğeni …’yi olay yerinden alarak götürdüğünü, tanık M.K. ise hazırlık aşamasında sanığın elindeki pompalı tüfek ile havaya ateş ettiğini beyan etmiştir.

IV.GEREKÇE
Sanık hakkında verilen hüküm, yakınlarının karıştığı kavga nedeniyle gittiği olay yerinde tüfekle ateş etme eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 44 üncü maddesi uyarınca aynı kanunun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen birden fazla kişiye karşı silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 170 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
Kabule göre; genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan niteliği itibariyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Biga 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/1016 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.