Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2023/1721 E. 2023/875 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1721
KARAR NO : 2023/875
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 25.03.2022 tarihli ve 2022/1058 Esas, 2022/819 İddianame numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h ve 143/1. maddeleri, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/4 ve 119/1-c maddeleri ve mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 151/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve sanık …’nın cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2…. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararı ile;
– Sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mala zarar verme suçundan ise beraatine karar verilmiştir.
– Sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan ise beraatine karar verilmiştir.
3…. Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/3272 Esas, 2022/2408 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli, sanık … hakkında hırsızlık suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ile sanık …’nın istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’nın temyiz istemi; aldığı cezayı hak etmediğine, bu ceza nedeniyle yuvasının yıkıldığına ve mağdur olduğuna, şikâyetçinin zararını gidermek istediğine,
Sanık … müdafiinin temyiz istemi; müvekkili sanık hakkında verilen kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair iddiaların gerçeği yansıtmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmediğine, yerel mahkemece bilirkişi raporu alınıp suça konu eşyaların değerinin de araştırılmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık hakkında verilen cezalarda takdirî indirim uygulanmamasının da usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık … müdafîînin temyiz istemi; müvekkili sanığın hırsızlık kastıyla hareket etmediğine, diğer sanığın zorlaması ile olay yerine gittiğine, suça konu malın değerinin azlığı, sanığın herhangi bir kastının bulunmaması ve indirim sebepleri gibi hususların değerlendirilmediğine, sanık …’nın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıklar … ve …’nın suç tarihinde saat 20.14 sıralarında şikâyetçiye ait bina önüne geldikleri, sanık …’ın kapıyı açtığı ve sanık …’nın da içeriye girdiği, her iki sanığın bina içerisinden saat 20.43 sıralarında dışarı çıktıkları ve yaya olarak gittikleri … Taksi durağı civarında bir süre bekledikten sonra bir ticari taksiye binerek olay yerine geldikleri, ardından sanık …’ın bina içerisinden suç konusu kömür sobalarını alarak araca yüklediği, sanıkların olay yerinden ayrıldıktan sonra suç konusu kömür sobalarını hurdacılık yapan tanık …’a 520,00 TL karşılığında sattıkları dosya kapsamında yer alan güvenlik kamera görüntüleri ve sanık …’ın doğrudan, sanık …’nın dolaylı ikrarı ile sabit görüldüğü anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden
… Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/299 Esas, 2022/640 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un, Hukukî Süreç başlığı altında (2) nolu paragrafta belirtilen maddeleri uyarınca neticeten hükmolunan “2 yıl” hapis cezası ile mahkûmiyete konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın bahse konu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Hırsızlık Suçu Yönünden
Olay yerini gören güvenlik kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edildiği, sanık …’ın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçu ikrar ettiği, sanık … ise diğer sanık …’ın zorlaması ile olay yerine gittiğini beyan etmişse de kamera görüntülerinden böyle bir zorlamanın gözlenmediği, dosya kapsamına göre 520,00 TL değerinde olan suça konu eşyaların değeri az kabul edilemeyeceğinden mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 145. maddesinin uygulanmamasında, ilk derece mahkemesince sanık … hakkında “sanığın geçmişi, adli sicil kaydından Türk Ceza Kanunu sistemindeki cezalandırmanın amacı olan ıslahın gerçekleşmediği ve sanığın suça eğilimli kişilik sergilediği, ileride suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde kanaat oluşmadığı” gerekçesi ile 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinde düzenlenen takdirî indirimin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden
Sanık … ve müdafisinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hırsızlık Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) başlığı altında açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/3272 Esas, 2022/2408 Karar sayılı kararında sanık … ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca … Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.