Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2008/874 E. 2008/7846 K. 11.07.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/874
KARAR NO : 2008/7846
KARAR TARİHİ : 11.07.2008

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının … isimli kimlik üzerine kendi resmini yapıştırarak sahte kredi kartı çıkarıp, sahte kredi kartı ile alışveriş ve nakit çekmeler yaptığını, alacaklarının tahsili için giriştikleri icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı 28.09.2006 tarihli celse, kredi kartlarını … adına çıkarılmış sahte kimlikle bankadan aldığını, ancak kredi kartlarını kullanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia,savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalının takip tarihi itibariyle 4.267.09 TL borçlu olduğu, keşide edilen ihtarname bulunmadığından davalının 16.12.2004 takip tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, ancak davacı bankanın takip talebinde 873.148.723 TL asıl alacak isteminde bulunduğu, talebiyle bağlı olduğu, davalının 4822 ve 5464 sayılı yasalar gereği başvurusunun bulunmadığı, alacağın likit bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece 873.148.723 TL alacak için itirazın iptaline, takibin devamına karar verilmiş olup, 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğe girdiği tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün, ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca’ da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme kararının davalı yönünden kesin olması nedeniyle reddine,
2- Davacı vekilinin temyizine gelince, dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacının fazla yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, 11.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.