YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/417
KARAR NO : 2023/774
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2022 tarihli ve 2022/802 soruşturma, 2022/506 Esas, 2022/424 iddianame numaralı iddianame ile sanık hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 37/1, 53/1, 58, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/205 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37/1, 142/2-h, 143/1, 168/2, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, tutuklulukta ve gözaltında geçen sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1966 Esas, 2022/2369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; diğer sanık …’ün aracı ile … iline gittikleri, araçtaki el aletlerinin sanık …’e ait olduğunu sandığı, mahkemede el aletlerinin katılana ait olduğunu öğrendikten sonra ailesi vasıtasıyla iade ettiği, suçsuz olduğu, iyi niyetine rağmen üst sınırdan ceza verildiği, hakkında beraat kararı verilmesi, aksi halde alt sınırdan ceza tayin edilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz isteği; eyleme uyan suçun hırsızlık suçu değil 5237 sayılı Kanun’un 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu olduğu, bu suçun da uzlaşmaya tabi olduğu, uzlaşma işleminin yapılmadığı, sanığın malzemeleri iade etmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık … ve temyiz kapsamında bulunmayan diğer sanık …’ün tanık … ile birlikte katılana ait işyerinin üst katında kaldıkları, 06.03.2022 günü akşam saatlerinde sanıklar ve katılanın eğlenmek için bir mekana gittikleri, sanıkların geç saatte mekandan ayrıldıkları, akabinde sanıkların kaldıkları katılana ait işyerine geldikleri, tanık beyanı uyarınca da birlikte uyudukları, sanıkların 07.03.2022 günü saat 00.53 sıralarında kendilerine ait eşyalarını ve katılana ait eşyaları alarak sanık …’in kullanımındaki araç ile işyerinden ayrıldıkları, tanığın saat 07.30 sıralarında uyandığında sanıkların, sanıklara ait eşyaların ve katılana ait eşyalar ve papağanın da olmadığını farkedip katılana haber verdiği, katılanın her iki sanığı da aradığında ulaşamadığı, sanıkların katılana dönüş yapmadığı, katılanın toplam zararının 143.900,00 TL olduğu, sanıkların aşamalarda çelişkili beyanlarda bulundukları, sanık …’nin ifadelerinde diğer sanık … ile …’ye giderken söz konusu malzemelerin de sanık …’e ait araçta olduğunu beyan etmişse de, katılanın mahkemede alınan beyanında, eşyaların 06.03.2022 günü işyerinden ayrılırken yerinde olduğunu beyan ettiği, sanık …’in de işyerinden ayrılırken eşyaları aldıklarını beyan ettiğinden sanık …’nin suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmediği, tanık beyanı uyarınca sanıkların işyerine 06.03.2022 tarihinde gece vakti gelip uyudukları, daha sonra HTS kayıtlarına göre sanıkların 07.03.2022 günü saat 00.53 sıralarında …’ye doğru hareket halinde oldukları, sanık …’in kullanımındaki araçtan papağan suluğunun ele geçtiği, birinci celseden sonra katılana ait eşyaların bir kısmının sanık …’nin kardeşi tanık … aracılığıyla iade edildiği, iade edildiği aşamaya kadar eşyaların akıbetinden hiç bahsetmedikleri, son celsede ise katılanın kalan zararının bir kısmının daha tazmin suretiyle iade edildiği, katılanın kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği, aşamalarda sanık …’nin suçtan kurtulmaya yönelik birbirinden fazla çelişkili beyanlar verdiği anlaşıldığından sanığın inkâra yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1.Sanık ve müdafiinin, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, aksi halde alt sınırdan ceza verilmesi, lehe hükümlerin uygulanması ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yönünden; sanık … ve temyiz dışı diğer sanık …’ün olay günü araçta el aletleri bulunmakta iken …’ye gittiklerine dair anlatımları, olay gecesi işyerinde bulunan tanık …’nin sanıkların geceleyin işyerine gelip uyudukları, sabah kalktığında ise sanıkların ve katılana ait işyerindeki malzemelerin yerinde olmadığını gördüğüne dair beyanları, katılanın olay akşamı çalınan malzemelerin ve papağanın sanık …’in aracında değil işyerinde durduğu ve sanıklar yakalandıktan sonra sanıkların kullandıkları araçta çalınan papağanına ait suluğun bulunduğuna dair beyanları, katılana ait çok sayıda malzemenin kovuşturma aşamasında sanığın kardeşi tarafından katılana teslim edilmiş olması, HTS kayıtları ve tüm dosya içeriğine göre, delillerin değerlendirilmesinde hata bulunmaması, sanığın hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olması, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılma ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmama gerekçelerinin kararda gösterilmesi ve kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin de uygulanmış olması nedenleriyle sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık müdafiinin, eyleme uyan suçun hırsızlık değil 5237 sayılı Kanun’un 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; güveni kötüye kullanma suçu 5237 sayılı Kanun’un 155/1. maddesinde; “Başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyedliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyedliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenmiştir. Katılan ve tanık …’nin kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde, sanık …’nin katılanın işçisi olmadığı, sanığın sadece yatmak amacıyla katılanın işyerinde kaldığı, çalınan malzemelerin işyerinde durduğu, malzemeleri sanıkların alması için kendilerine izin verilmediğinin beyan edildiği anlaşılmıştır. Bu bilgilerle, somut olaya bakıldığında, sanık … ve temyiz dışı diğer sanık …’in, suç tarihinde katılana ait işyerinin yatakhane olarak kullanılan 2. katında kalmakta oldukları, işyerinin 1. katındaki katılana ait iş malzemelerinin ve papağanın bulunduğu, katılan tarafından iş malzemelerinin ve papağanın zilyetliğinin sanık … ve diğer sanık …’e devredilmediği, sanık … ile katılan arasında herhangi bir hizmet ilişkisinin de bulunmadığı hususları bir arada gözetildiğinde, sanığın katılana ait işyerinden iş malzemelerini ve papağanı alarak götürmesi şeklindeki eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kabul ve uygulamasında, hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ve 2022/1966 Esas, 2022/2369 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca … Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.