YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1511
KARAR NO : 2023/2819
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Yargıtay (kapatılan) 20. Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2020/681 Esas, 2020/3439 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.01.2021 tarihli ve KD- 2020/103053 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanık hakkında kurulan hükümde sübut bulan 04.03.2017 tarihli suç için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uygulanmak suretiyle “6 yıl 7 ay” olarak fazla tayin edilen sonuç cezanın “6 yıl 3 ay” olarak düzeltilmesi gerektiğinden bahisle bozma ilamının kaldırılmasına ve sanık müdafiinin temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenen “7 yıl 6 ay” hapis cezasından 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının “6 yıl 3 ay” yerine hesap hatası sonucu “6 yıl 7 ay” olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay (kapatılan) 20. Ceza Dairesinin, 29.06.2020 tarihli ve 2020/681 Esas, 2020/3439 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2017/402 Esas, 2019/114 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Hüküm fıkrasında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “6 yıl 7 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “6 yıl 3 ay” ibaresinin yazılması,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,29.03.2023 tarihinde karar verildi.