YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8106
KARAR NO : 2023/849
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut Dokunulmazlığının İhlâli

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2016 tarihli ve 2016/14 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 43/1, 142/2h, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/20 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, hırsızlık suçundan beraat, 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın olay tarihinde, gündüz vakti oğluna ait ikamette tek başına yaşayan katılanın bilgisi olmadan mutfak penceresinden içeri girdiği, ev içinde karşılaşmaları üzerine katılanın bağırdığı ve sanığın aynı pencereden dışarı çıktığı, alınan savunmasında atılı suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği belirlenmiştir.
2. Katılanın istikrarlı beyanları dosyada mevcut olup, sanığın güncel adli sicil kaydı da dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 116/4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5271 sayılı Kanun’un 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi hale geldiği, her ne kadar soruşturma aşamasında beyanlar alınırken mağdur uzlaşmak istemediğini bildirmiş ise de, hırsızlık suçu ile birlikte işlendiğinden bahisle o tarihte teklif edilen uzlaştırmanın hukuken geçersiz olduğu dikkate alınarak aynı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2016 tarihli ve 2016/20 Esas, 2016/179 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.