YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7193
KARAR NO : 2023/1213
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

… 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16/03/2016 tarihli ve 2014/165 Esas, 2015/383 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin huzurda bulunduğu, 29/12/2015 tarihli celsede yüzüne karşı verilen hükmü, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre yasal süresinde temyiz etmediği ancak 15/03/2016 tarihinde verdiği dilekçesiyle vekalet ücreti tayin edilmesi istemiyle mahkemeden ek karar talep ettiği, mahkemenin 16/03/2016 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verdiği, sanık müdafiinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmayan söz konusu ek karara karşı temyiz itirazında bulunduğu anlaşılmış olup, sanık lehine vekalet ücreti verilmemesinin ancak asıl hükmün temyizi ile ileri sürülebilecek bir temyiz itirazı olabileceği, hükmün kesinleşmesinden sonra bu konuda asıl hükümden bağımsız olarak yapılan talebe ilişkin verilecek tavzih niteliğindeki bu tür kararların temyiz incelemesinin söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında vekalet ücreti talebine ilişkin mahkemece verilen ret kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.