YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18362
KARAR NO : 2023/1928
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği
temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.06.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararı ile, 6545 sayılı Kanun’un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca, şüpheli hakkında beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir
B. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
C. Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/911 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı 5271 sayılı Kanun’un 223 inci maddesi ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri
1. Sanığın 20.10.2015 tarihindeki seminerine katılmayarak yükümlülüğünü ihlal ettiğinin tespit edildiği, yine sanık hakkında önceki tarihlerde yükümlülüğüne uymadığından bahisle 05.10.2015 tarihinde sanığa bu husus tebliğ edilerek uyarıldığı, sanığın 20.10.2015 günü öğleden sonra vakitlerinde Bafra Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurarak vaka görüşmesi yaptığı, ancak sanığa grup çalışmasının saat 10:30’da olduğu ve bu programı kaçırdığı söylendiğinde sanığın denetimli serbestlik görevlilerine ”hastaneye gidip rapor alayım o zaman” dediği ve aynı gün sağlık ocağına giderek saat 14:14 te istirahat raporu aldığı, bu suretle sanığın denetim programı süresi geçtikten sonra aldığı raporun denetimi etkisiz kılacak nitelikte bir istirahat raporu olduğunun kabulü gerektiği, ayrıca sanığa tedavi ve denetimlik serbestlik kararlarının infazı sırasında herhangi bir problem ile karşılaşması durumunda durumu öncelikle vaka sorumlusuna bildirmesi gerektiğinin tebliğ edildiği, bu durumun makul kabul edilmesi halinde yükümlüler hakkında uygulanan denetimin etkisiz kalacağı anlaşıldığından sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine dair karar verilmesi gerektiği yerde beraatine dair karar verilmesi,
2. Sanığın uyuşturucu madde kullandığı Trabzon Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğundan, atılı suçtan beraatine dair karar verilirken denetimine devam etmesi gerektiği hususunda herhangi bir karar verilmemesi, nedenleri ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
07.05.2015 tarihinde sanık …’ın Samsun İl Merkezinden temin ettiği bonzai maddesini içtiği ve bir süre sonra rahatsızlanması nedeni ile hastaneye giderek tedavisini yaptırdığı, şüpheliden alınan örnekler üzerinde Trabzon Adli Tıp Grup Başkanlığı tarafından yapılan inceleme sonucunda şüphelinin uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği olayda, her ne kadar sanık … hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak suçundan kamu davası açılmış ise de; ceza verilmesine yeterli her türlü şüpheden uzak , inandırıcı, kesin ve mahkûmiyete yeterli delil elde edilemediğinden oluşan şüphe sanık lehine düşünülerek suç işlediğinin sabit olmaması nedeniyle atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 inci maddesi ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, sanığın kendiliğinden uyuşturucu madde kullandığını söyleyerek Bafra Devlet Hastanesi Acil Servis Kliniğine başvurduğu ve yapılan tahlilde esrar etken maddesi (THC) pozitif çıktığı olayda; sanığın, uyuşturucu madde kullandığını söyleyerek, bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlaması ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 inci maddesi ikinci fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/911 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.