YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1694
KARAR NO : 2023/2357
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR : Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek karara yönelik
itirazın reddi

Çocuğun cinsel istismarı suçundan hükümlü …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.10.2016 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/340 Karar sayılı hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.11.2016 tarihli ve 2016/79 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile esastan reddine karar verilip temyizi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/2969 Esas, 2022/2366 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, sanık müdafii tarafından yapılan yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2022 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/340 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.07.2022 tarihli ve 2022/324 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli ve 94660652-105-26-23638-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2023/1190 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2023/1190 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2012/3-909 Esas, 2014/121 Karar sayılı kararında, “Delil ve olayların, yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak kabul edilebilmesi için yeni olması gerekmektedir. Hükmü veren mahkemeye bildirilmemesi sebebiyle, hükümde dikkate alınmamış olan her olay ve delil hükümlü tarafından bilinip bilinmemesi önemli olmaksızın yeni olarak nitelendirilmektedir. Olay ya da delilin yeniliği, olayın kesin hükümden sonra meydana gelmiş olmasıyla değil, kesinleşmiş olan hükmün verilmesi sırasında değerlendirilip değerlendirilmediği ile bağlantılıdır. Kesin hükümden önce meydana gelen ancak mahkemenin bilgisine sunulmayan ya da mahkeme tarafından değerlendirilmeyen deliller ve olaylar da yeni sayılmalıdır. Bu doğrultuda hükmü veren mahkemeye bildirilmediğinden yargılama yapılırken değerlendirilemeyen her türlü olgu ve delil de yeni sayılmaktadır.” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;
Dosya kapsamına göre, mağdure …’in bankta oturduğu sırada şüphelinin yanına gelerek, “çarşıya gel, seni gezdireyim” dediği, bunun üzerine mağdure ile birlikte dolmuşla çarşıya gittikleri, bijuteri mağazasından alışveriş yaptıkları, esnaf sarayı denilen alışveriş merkezindeki bir cafeteryaya geldikleri, sanığın burada mağdureyi öpmeye çalıştığı, elini mağdurenin pantolonunun içine soktuğu, mağdurenin sırt ve kalçasını ellediği, eylemin sarkıntılık düzeyini aştığı gerekçesiyle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesince tanık …’nin beyanlarının hükme esas alınarak, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet hükmü kurulduğu, kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.11.2016 tarihli ve 2016/79 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesini müteakip, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 16/03/2022 tarihli ve 2021/2969 Esas, 2022/2366 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, tanık …’nin 17.06.2022 tarihinde dosyaya sanığın mağdureye yönelik istismar davranışının olmadığı, olayın bir yanlış anlaşılmadan kaynaklandığı, önceki ifadelerinin gerçeği yansıtmadığını beyan eden bir dilekçe sunduğu, sanık müdafiinin 21.06.2022 tarihli yargılanmanın yenilenmesi talebi üzerine Mahkemesince yargılanmanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş ise de, mahkemeye olayla ilgili dilekçe veren tanık …’nin ifadesi ile olayın aydınlığa kavuşabileceği, Mahkemesince yargılama aşamasında anılan hususun ileri sürülmediği de gözetildiğinde hükmün kesinleşmesinden sonra ortaya çıkan bu durumun yeni olay ve delil olarak kabulü ile buna ilişkin yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı Kanun’un 318 ilâ 321 inci maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesine dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE
Tüm dosya içeriği nazara alındığında, tanık …’nin 17.06.2022 tarihinde dosyaya sunduğu sanığın mağdureye yönelik istismar davranışının olmadığı, olayın bir yanlış anlaşılmadan kaynaklandığı, önceki ifadelerinin gerçeği yansıtmadığını beyan eden dilekçenin; yargılamanın yenilenmesini gerektirecek yeni bir delil niteliğinde olmaması nedeniyle, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR
Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.07.2022 tarihli ve 2022/324 Değişik İş sayılı kararına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.04.2023 tarihinde karar verildi.