YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9186
KARAR NO : 2023/1652
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/804 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

2. Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/804 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/13356 Esas, 2020/19078 Karar sayılı kararı ile sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.360 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, ekonomik gücüne göre ceza belirlenmediğine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile hakkındaki hükümler kesinleşen sanık…’ın evli oldukları, inceleme dışı katılan …’in, sanık ile inceleme dışı olup hakkındaki hükümler kesinleşen katılan sanık …’in annesi, sanıklar … ile …’in ise kardeş oldukları, olay günü sanık …, … ve …’in İstanbul’dan gelen anneleri Kamer’i karşıladıkları ve annelerinin evine gittikleri, annelerinin evine geçebilmek için katılan …’in evinin avlusundan geçtikleri sırada aralarında belirlenemeyen bir sebeple tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanığın katılanı bıçakla sol kolundan basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan ve olayın diğer taraflarının beyanları, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı tespitini içeren Iğdır Devlet Hastanesinin, 02.03.2015 tarihli ve 1661 numaralı kati hekim raporu, kolluk tarafından düzenlenen sosyal ve ekonomik durum araştırma belgesi ile sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine hükmedilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 28.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın; eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, ekonomik gücüne göre ceza belirlenmediğine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ve vesaire yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, katılanın beyanı ile uyumlu adli raporu karşısında dava dosyası tekemmül ettirilerek eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, katılandan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmaması karşısında meşru savunma koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yasal ve yerinde gerekçelerle seçimlik cezalardan adli para cezasının tercih edildiği, hapis cezasına hükmedilmediğinden erteleme hükümlerinin uygulanmasının yasal olarak imkansız olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/381 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.