YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11362
KARAR NO : 2023/1631
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği ve kanun yolunun tebliğ ile başlayacağının belirtilmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/597 Esas, 2015/594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2014/597 Esas, 2015/594 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2019/5447 Esas, 2019/11618 Karar sayılı kararı ile mağdurun yaralanmasına ilişkin yeniden rapor aldırılması ve tekerrüre esas alınan ilamın hatalı olduğu gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/478 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2 nci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in Temyiz Sebepleri
Beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur ve sanığın kardeş oldukları, olay günü sanık ile mağdurun karşılaştıkları, tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanığın kebap şişi ile mağdurun baş bölgesine vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Mağdurun yaralanmasına dair, Adli Tıp Kurumu Karaman Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 24.11.2020 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, nazal kemikte fraktüre neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde olduğu ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin 2 nci derece olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği, tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle lehe olan hükümlerin uygulanmadığı, bozma ilamına uygun ve hüküm kurmaya elverişli şekilde mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor aldırıldığı, hakkında cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında; Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27.05.2019 tarihli ve 2019/5447 Esas, 2019/11618 Karar sayılı kararı öncesi aleyhe temyiz bulunmamasına rağmen, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca uygulama yapılırken, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği 2 nci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı ise de, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde 2 numaralı bentte açıklanan nedenle Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2019/478 Esas, 2021/57 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün mahsus yerinden “2. Kez” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.