YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5336
KARAR NO : 2023/1946
KARAR TARİHİ : 04.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.
2. Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’ un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan mağdurlar vekilinin temyiz isteği; kararın kanuna aykırı olduğuna, re’sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, on beş yaşından küçük olan üç çocuğunu birden fazla kez eve kilitleyerek hürriyetlerini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.
2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 01.09.2014 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.
3. Dosyada aldırılan 08.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda; mağdur çocukların bulunduğu evin olduğu binada balkona çıkılması halinde çevredeki evlerle rahatlıkla iletişim kurulabileceği, binanın ön cephesinde caddenin işlek bir cadde olması, yolun devamında araç ve yaya trafiğinin yoğun olması nedeniyle …’ ın çocuklarının balkondan yoldan geçen bir kişi ile rahatlıkla iletişim kurabileceğinin ve seslerini duyurabileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Dosya kapsamına göre, sanığın, eşi olan katılan … ile boşanma aşamasında olduğundan ayrı yaşadığı ve müşterek üç çocuğun sanık ile birlikte kaldıkları, sanığın geçici olarak bir yere gittiğinde çocuklarına zarar gelmesin düşüncesiyle çocuklarının üzerinden kapıyı kilitlediği, yedek anahtarı evinin balkonundan iletişim kurulabilecek mesafedeki kardeşinin eşine bırakarak çocuklarıyla ilgilenmesini, koruyup, gözeterek ihtiyaçlarını gidermesini sağladığı, çocukların çevredekilerle rahatlıkla iletişim kurabilecek durumda olduklarının bilirkişi raporuyla da belirlendiği olayda; sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik, aksi ispatlanamayan savunmaları, sanık savunmalarını doğrulayan tanık …, …., …. beyanları, tutanaklar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, katılan mağdurlar vekilinin kararın kanuna aykırı olduğuna yönelik temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarih ve 2015/106 Esas, 2015/407 Karar sayılı kararında katılan mağdurlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdurlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.